Revelation 10

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire:2. And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth,3. And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices.4. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not.5. And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven,6. And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer:7. But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets.8. And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth.9. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey.10. And I took the little book out of the angel's hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter.11. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings.

Revelation 10 განმარტებები

წიგნი 10

გამოცხადებაჲ იოვანესი 10:1-11

ანდრია კესარიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ. (1) და ვიხილე ანგელოზი ძლიერი, გარდამომავალი, და ემოსა ღრუბელი; და ირისჱ, რომელ არს ბერძლებრ მშჳლდი ცისაჲ, იგი იყო თავსა ზედა მისსა; და პირი მისი, ვითარცა მზჱ, და ფერჴნი მისნი, ვითარცა სუეტნი ცეცხლისანი.

თარგმანი. ისე ანგელოზი არს წმიდაჲ; ხოლო ღრუბელი, რომელი ემოსა, და ცისა მშჳლდი შუენიერებისა მისისა სახჱ არს და თითო-ფერთა სათნოებათაჲ. ხოლო ცეცხლისა ფერჴნი საშინელებისა და ცოდვილთა ტანჯვისა სახჱ არს, რომელნიცა ჴმელსა ზედა არიან, ანუ თუ ჭალაკთა ზღჳსათა. ამისთჳსცა ერთი ფერჴი...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ. (1) და ვიხილე ანგელოზი ძლიერი, გარდამომავალი, და ემოსა ღრუბელი; და ირისჱ, რომელ არს ბერძლებრ მშჳლდი ცისაჲ, იგი იყო თავსა ზედა მისსა; და პირი მისი, ვითარცა მზჱ, და ფერჴნი მისნი, ვითარცა სუეტნი ცეცხლისანი.

•მოციქულისაჲ. (2) და აქუნდა ჴელთა მისთა წიგნი განღებული. და დადვა ფერჴი მისი მარჯუენჱ ზღუასა შინა და მარცხენე -\_ ქუეყანასა ზეთა. (3) და ჴმა-ყო ჴმითა დიდითა, ვითარცა ლომი რაჲ ყჳრინ. და რაჟამს ჴმა-ყო, თქუნეს შჳდთა ქუხილთა ჴმანი მათნი.

•მოციქულისაჲ. (4) და რაჟამს თქუეს შჳდთა მათ ქუხილთა, მეგულებოდა დაწერად. და მესმა ჴმაჲ ზეცით, რომელი მეტყოდა: დაჰბეჭდე, რაჲ-იგი თქუეს შჳდთა მათ ქუხილთა, და ნუ დასწერ.

•მოციქულისაჲ. (5) და ანგელოზმან მან, რომელი-იგი ვიხილე ზღუასა ზედა და ჴმელსა მდგომარჱ, აღიღო ჴელი მისი ზეცად (6) და ფუცა მისა, რომელი-იგჲ ცხოველ არს უკუნითი უკუნისამდე, რომელმან დაჰბადა ცაჲ და რაჲ არს მას შინა, და ქუეყანაჲ და რაჲ არს მას შინა, და ზღუაჲ და რაჲ არს მას შინა, ვითარმედ: ჟამი არღა იყოს. (7) არამედ დღეთა მათ ჴმისა მეშჳდისა ანგელოზისა, რომელსა ეგულების დაცემად საყჳრსა. და აღესრულა საიდუმლოჲ ღმრთისაჲ, ვითარცა ახარა მონათა თჳსთა წინაწარმეტყუელთა.

•მოციქულისაჲ. (8) და ჴმაჲ იგი, რომელი მესმა პირველ, კუალად მეტყოდა მე, ვითარმედ: წარვედ და აღიღე წიგნი იგი განღებული ჴელთა შინა ანგელოზისა მის, მდგომარისა ზღუასა ზედა და ჴმელსა.

•მოციქულისაჲ. (9) და წარვედ ანგელოზისა მის და ვარქუ მას მოცემად ჩემდა წიგნი იგი. და მრქუა მე: აღიღე და შეჭამე ესე, და დაამწაროს მუცელი შენი, არამედ პირსა შენსა ტკბილ იყოს, ვითარცა თაფლი.

•მოციქულისაჲ. (10) და აღვჲღე წიგნი იგი ჴელისაგან ანგელოზისა და შევჭამე. და იყო პირსა ჩემსა ტკბილ ვითარცა თაფლი. და ვითარცა შევჭამე, დაამწარა მუცელი ჩემი.

•მოციქულისაჲ. (11) და მრქუა მე: ჯერ-არს შენდა კუალად წინაწარმეტყუელებაჲ ერთა ზედა და წარმართთა და ენათა და მეფეთჲ ქუეყანისათა.