Revelation 11

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein.2. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months.3. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth.4. These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.5. And if any man will hurt them, fire proceedeth out of their mouth, and devoureth their enemies: and if any man will hurt them, he must in this manner be killed.6. These have power to shut heaven, that it rain not in the days of their prophecy: and have power over waters to turn them to blood, and to smite the earth with all plagues, as often as they will.7. And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them.8. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified.9. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves.10. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth.11. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them.12. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them.13. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven.14. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly.15. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever.16. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God,17. Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned.18. And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth.19. And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail.

Revelation 11 განმარტებები

წიგნი 11

გამოცხადებაჲ იოვანესი 11:1-19

ანდრია კესარიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ. (1) და მომეცა მე ლერწამი, მსგავსი კუერთხისაჲ, და მრქუს მე: აღდეგ და განზომჴ ტაძარი ღმრთისაჲ და საკურთხეველი და თაყუანის-მცემელნი მას შინა. (2ა) და ეზოჲ იგი, რომელ არს გარეგან ტაძრისა, განაგდე იგი გარე და ნუ განჰზომ, რამეთუ მიეცა წარმართთა.

თარგმანი. ამის ლერწმისა მიერ გულისჴმა-ვჰყოფთ, ვითარმედ ყოვვლივე ზეცათა საქმჱ გულისჴმის-საყოფელი არს, რომელნი-იგი ჩუენ თანა უსულო არიან, ტაძარი გინა თუ საკურთხეველი, თუ არა, ვითარ აქაცა ლერწამი იგი ეტყოფა მას, თუ: აღდეგ და განზომეო. ამისთჳს...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ. (1) და მომეცა მე ლერწამი, მსგავსი კუერთხისაჲ, და მრქუს მე: აღდეგ და განზომჴ ტაძარი ღმრთისაჲ და საკურთხეველი და თაყუანის-მცემელნი მას შინა. (2ა) და ეზოჲ იგი, რომელ არს გარეგან ტაძრისა, განაგდე იგი გარე და ნუ განჰზომ, რამეთუ მიეცა წარმართთა.

•მოციქულისაჲ. (2ბ) და ქალაქი იგი წმიდაჲ დათრგუნონ ორმეოც და ორ თთუე. (3) და მივსცე ორთა მათ მოწამეთა ჩემთა, და წინაწარმეტყუელებდენ ათას ორას და სამეოც დღე, შემოსილნი ძაძითა. (4) ესენი არიან ორნი იგი ზეთისხილნი და ორნი სასანთლენი. მდგომარენი წინაშე უფლისა ყოვლისა ქუეყანისა. თარგმანებაჲ. ესენჲ არიან ენუქ და ელია, რომელნჲ მოვიდენ წინაწარმეტყუელებად სამ წელ და ნახევარ. ხოლო შემოსილნი ძაძებითა ამისთჳს, რამეთუ გლოვასა მათსა მოასწავებდენ, რომელნი შეუდგენ ანტეს. და ამათ სახელ-სდვა ზაქარია წინაწარმეტყუელმან ორად სასანთლედ და ზეთისხილად ბრწყინვალებისა მისთჳს და სიპოხისა კეთილთა საქმეთა მათთაჲსა. მოციქულისაჲ. (5) და რომელსაცა ენებოს ვნებად მათდა, ცეცხლი გამოვალს პირით მათით და შეშჭამს მტერთა მათთა; და რომელსაცა ენებოს ვნებად მათდა, ესრჱთ ჯერ-არს მოკუდომაჲ მისი. (6) ამათ აქუს ჴელმწიფებაჲ დაჴშვად ცათა, რაჲთა არა წჳმდეს დღეთა მათ წინაწარმეტყუელებისა მათისათა; და ჴელმწიფებაჲ აქუს, რაჲთა გარდააქციონ წყალი სისხლად.

•მოციქულისაჲ. (7) და რაჟამს აღასრულონ წამებაჲ მათი, მჴეცმან მან, რომელი აღმოვალს უფსკრულით, ბრძოლა-ყოს მათ თანა და მოკლნეს იგინი. (8) და მძორები მათი უბანთა ზედა ქალაქისა მის დიდისათა, რომელსა ეწოდების სულიერად სოდომი და ეგჳპტჱ, სადა-იგი უფალი მათი ჯუარს-ეცუა.

•მოციქულისაჲ. (9) და იხილონ ერთა და ტომთა და ენათა და წარმართთა მძორები მათი სამ დღე და ნახევარ და არა უტეონ მძორებსა მათსა დადებად სამარებსა შინა. (10) და მკჳდრთა ქუეყანისათა განიხარონ მათ ზედა და იშუებდენ და ძღუენი მისცენ ურთიერთას, რამეთუ ამათ ორთა წინაწარმეტყუელთა ტანჯნეს მკჳდრნი ქუეყანისანი.

•მოციქულისაჲ. (11) და შემდგომად სამისა და ნახევრისა დღისა სული ღმრთისაჲ ცხოველი შევიდა მათ თანა და დადგეს ფერჴთა ზედა მათთა. და შიში დიდი დაეცა მათ ზედა, რომელნი ჰხედვიდეს მათ. (12ა) და მესმა ჴმაჲ ზეცით, რომელი ეტყოდა მათ: აღმოვედით აქა. და აღვიდეს ღრუბლითა ზეცად.

•მოციქულისაჲ. (12ბ) და იხილნეს იგინი მტერთა მათთა. (13ა) მას დღესა შინა იქმნა ძრვაჲ დიდი, და მეათედი ქალაქისაჲ დაეცა, და მოსწყდეს ძრვისა მისგან კაცნი შჳდ ათასნი.

•მოციქულისაჲ. (13ბ) და სხუანი იგი შეშინებულ იქმნნეს და მისცეს დიდებაჲ ღმერთსა ცათასა. (14) ვაებაჲ იგი მეორჱ წარჴდა, აჰა მესამჱ ვაებაჲ მოვალს ადრე.

•მოციქულისაჲ. (15) და მეშჳდემან მან ანგელოზმან დასცა საყჳრსა, და იქმნნეს ჴმანი დიდნი ცათა შინა, რომელნი იტყოდეს: იქმნა სუფევაჲ სოფლისაჲ უფლისა ჩუენისაჲ და ქრისტჱს მისისაჲ. (16) და ოც და ოთხნი იგი მღდელნი, რომელნი წინაშე საყდარსა ღმრთისასა სხენან საყდართა ზედა მათთა, დავარდეს პირსა ზედა და თაყუანის-სცეს ღმერთსა (17) და თქუეს: გმადლობთ შენ, უფალო ღმერთო, ყოვლისა მპყრობელო, რომელი ხარ და რომელი იყავ, რამეთუ მიიღე ძალი შენი დიდი და სუფევ. (18ა) და წარმართნი განრისხნეს.

•მოციქულისაჲ. (18ბ) და მოვიდა რისხვაჲ შენი და ჟამი მკუდართა შჯისაჲ მიცემად სასყიდელი მონათა შენთა. (19) და განეღო ტაძარი ღმრთისაჲ ცათა შინა, და იხილვა კიდობანი აღთქუმისა ღმრთისაჲ ტაძარსაშინა მისსა. და იქმნნეს ელვანი და ქუხილნი და ჴმანი და სეტყუაჲ დიდი.