Revelation 6

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see.2. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer.3. And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see.4. And there went out another horse that was red: and power was given to him that sat thereon to take peace from the earth, and that they should kill one another: and there was given unto him a great sword.5. And when he had opened the third seal, I heard the third beast say, Come and see. And I beheld, and lo a black horse; and he that sat on him had a pair of balances in his hand.6. And I heard a voice in the midst of the four beasts say, A measure of wheat for a penny, and three measures of barley for a penny; and see thou hurt not the oil and the wine.7. And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see.8. And I looked, and behold a pale horse: and his name that sat on him was Death, and Hell followed with him. And power was given unto them over the fourth part of the earth, to kill with sword, and with hunger, and with death, and with the beasts of the earth.9. And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held:10. And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?11. And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellowservants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled.12. And I beheld when he had opened the sixth seal, and, lo, there was a great earthquake; and the sun became black as sackcloth of hair, and the moon became as blood;13. And the stars of heaven fell unto the earth, even as a fig tree casteth her untimely figs, when she is shaken of a mighty wind.14. And the heaven departed as a scroll when it is rolled together; and every mountain and island were moved out of their places.15. And the kings of the earth, and the great men, and the rich men, and the chief captains, and the mighty men, and every bondman, and every free man, hid themselves in the dens and in the rocks of the mountains;16. And said to the mountains and rocks, Fall on us, and hide us from the face of him that sitteth on the throne, and from the wrath of the Lamb:17. For the great day of his wrath is come; and who shall be able to stand?

Revelation 6 განმარტებები

წიგნი 6

გამოცხადებაჲ იოვანესი 6:1-16

ანდრია კესარიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ. (1) და ვიხილე, რაჟამს აღაღო კრავმან მან ერთი შჳდთა მათ ბეჭედთაგანი, და მესმა ერთისა ცხოველთა მათგანისაჲ, რომელი იტყოდა. ვითარცა ჴმითა ქუხილისაჲთა, ვითარმედ: მოვედ და იხილე.

თარგმანი. და ამის მიერ გულისჴმა-ვჰყოფთ წესიერებასა ცათა მჴედრობისასა, თუ ვითარ ყოველივე პირველთა დასთაგან მეორეთა მიმართ მოიწევის. ამისთჳსცა აქა ერთისაჲ მის ოთხთა მათ ცხოველთაგანისაჲ, რომელ არს ლობისაჲ. ესმა ჴმაა, რომელი უბრძანებდა ანგელოზსა მას, რომელი ამისსა გონებასა გამოსახვიდა ხილვად. ხოლო პირველი იგი...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ. (1) და ვიხილე, რაჟამს აღაღო კრავმან მან ერთი შჳდთა მათ ბეჭედთაგანი, და მესმა ერთისა ცხოველთა მათგანისაჲ, რომელი იტყოდა. ვითარცა ჴმითა ქუხილისაჲთა, ვითარმედ: მოვედ და იხილე.

•მოციქულისაჲ. (2) და აჰა ცხენი სპეტაკი, და მჯდომარესა მას ზედა აქუნდა მშჳლდი, და მიეცა მას გჳრგჳნი, და განვიდა ძლევით და სძლოსცა.

•მოციქულისაჲ. (3) და რაჟამს აღაღო მეორჱ ბეჭედი, მესმა მეორისა ცხოველისაჲ, რომელი იტყოდა: მოვედ.

•მოციქულისაჲ. (4) და გამოვიდა სხუაჲ ცხენი წითელი, და მჯდომარესა მას ზედა მიეცა აღებად მშჳდობაჲ ქუეყანით, რაჲთა ერთმანერთი მოსწყჳდონ; და მიეცა მას მახჳლი დიდი.

•მოციქულისაჲ. (5ა) და რაჟამს აღაღო მესამჱ ბეჭედი, მესმა მესამისა ცხოველისაჲ, ვითარმედ: მოვედ.

•მოციქულისაჲ. (5ბ) და აჰა ცხენი შავი, და მჯდომარესა მას ზედა აქუნდა ჴელთა მისთა უღელი. (6) და მესმა ჴმაჲ შორის ოთხთა მათ ცხოველთაჲსა, რომელი იტყოდა: სამადგანი იფქლი დრაჰკნის, და სამი სამადგანი ქერი დრაჰკნის, და ღჳნოსა და ზეთსა ნუ ავნებ. თარგმანჲ. ცხენი შავი სახჱ არს გლოვისაჲ დაცემულთათჳს ქრისტჱს სარწმუნოებისაგან სატანჯველთათჳს მათ ზედა ყოფადთა. ხოლო უღელი გამომცდელი არს მათი, რომელნი დაჴსნილებითა გონებისაჲთა, ანუ ცუდად მზუაობრებისათჳს უვარ-ჰყოფდენ ქრისტჱს სარწმუნოებასა. და რომელნი-იგი ჴორცთა მათთა უძლურებისაგან ვერ თავს-იდებენ ჭირთა. ხოლო სამადგანი იფქლი, დრაჰკნისა ღირსი, მოასწავებს რჩულიერთა მათ მოღუაწეთა და ხატისა მის საღმრთოჲსა მათდა მოცემულისა ჭეშმარიტთა დამმარხველთა. ხოლო სამი სამადგანი ქერი სახჱ არს მათი, რომელთა უძლურებისაგან და შიშისა მდევართაჲსა ქრისტე უჳარ-ეყოს და კუალად შეენანოს და შეგინებული იგი ხატი ცრემლითა განებანოს. და რომელ-იგი ამცნებს ღჳნოსა და ზეთსა არა ვნებად, ესე არს, რაჲთა არა შეურაცხ იქმნას სინანულითა ქრისტჱს ჴურნებაჲ, რომელმან ვითარცა-იგი განკურნა ავაზაკთა ჴელსა შთავრდომილი, და რაჲთა არა წარიტაცნენ სიკუდილისა მიერ, რომელთა ეგულების დაცემისა მის უკუნზღვევაჲ. მოციქულისაჲ. (7) და რაჟაძს აღაღო მეოთხჱ ბეჭედი, მესმა მეოთხისა ცხოველისაჲ, რომელი იტყოდა: მოვედ და იხილე.

•მოციქულისაჲ. (8) და აჰა ცხენი მწუანჱ, და მჯდომარესა მას ზედა სახელი მისი სიკუდილი; და ჯოჯოხეთი შეუდგა მას, და მიეცა მას ჴელმწიფებაჲ მეოთხედსა ზედა ქუეყანისასა მოსრვად მათდა მახჳლითა და სიკუდილითა და მჴეცთა მიერ ქუეყანისათა.

•მოციქულისაჲ. (9) და რაჟამს აღაღო მეხუთჱ ბეჭედი, ვიხილენ საკურთხეველსა ქუეშე სულნი იგი მოკლულთანი სიტყჳსათჳს ღმრთისა და წამებისათჳს კრავისა მის, რომელი აქუნდა. (10) ჴძა-ყვეს ჴმითა დიდითა და თქუეს: ვიდრემდის, მეუფეო წმიდაო და ჭეშმარიტო, არა სჯი სისხლთა ჩუენთა მკჳდრთაგან ქუეყანისათა.

•მოციქულისაჲ. (11) და მიეცა მათ სამოსლები სპეტაკები, და ითქუა მათდა მიმართ, რაჲთა განისუენონ მცირედ ჟამღა, ვიდრემდის აღესრულნენ მათ თანა მონანი და ძმანი მათნი და რომელთა ეგულებოდა სიკუდილი, ვითარცა მათ.

•მოციქულისაჲ. (12) და ვიხილე, რაჟამს აღაღო მეექუსჱ ბეჭედი, და ძრვაჲ იქმნა დიდი, და მზჱ შავ იქმნა, ვითარცა ძაძაჲ ბალნისაჲ, და მთოვარჱ ყოვლითურთ იქმნა, ვითარცა სისხლი. (13) და ვარსკულავნი ცისანი გარდამოცჳვეს ქუეყანად, ვითარცა ლეღუმან რაჲ დაყარის ყუავილი თჳსი, ქარისაგან დიდისა შერყეულმან.