1 ტიმოთეს მიმართ 1:11

...ყველაზე მეტად უჭირს თავმდაბლობა; და თვით პავლესაც, კეთილის შეგნებისგან, თითქოს რომელიღაც ნაკადით ატაცებულსა და აღზევებულს, ბუნებრივია, დიდი ძალდატანება სჭირდებოდა. მაშ, იხილე, აქ რას აკეთებს. მან თქვა: „სახარებისა მისებრ დიდებისა ნეტარისა ღმრთისა, რომელი მერწმუნა მე“ (1 ტიმ 1:11); ეს ისეთი სახარებაა, რომლის ზიარებაც ჯერ კიდევ რჯულით მოსარგებლეთათვის ნებადართული არ არის; რადგან რჯული მას ჯერ კიდევ უპირისპირდება და ისე დიდია მათ შორის მანძილი, რომ მის მიერ მიყვანილნი ჯერ კიდევ ღირსნი არ არიან, ამას ეზიარონ; თითქოს ვინმემ თქვას, ბორკილებისა და სასჯელის საჭიროების მქონეთა ფილოსოფოსთა დასში შეყვანა ნებადართული არ არისო. რაკი, მაშ, თითქოს მაღლა აიწია და დიდი რამ წარმოთქვა, იმავე დროს საკუთარ თავსაც იმდაბლებს და სხვებსაც არწმუნებს, ესვე გააკეთონ; როცა წერს: „რომელი მერწმუნა მე“ (1 ტიმ 1:11), სწრაფადვე შეაჩერა საკუთარი თავი, რათა არ იფიქრო, თითქოს ამას ამპარტავნებით ამბობს. იხილე, მაშ, როგორი შესწორება გამოიყენა, როცა დასძინა და თქვა: **„და მადლიერ ვარ მისა, რომელ...

...1 ტიმ 1:9–10).

კარგად თქვა: „საღი მოძღვრება“. რადგან ყოველივე ის გახრწნილი სულის ვნებები იყო. ამბობს: „სახარებისა მისებრ დიდებისა ნეტარისა ღმრთისა, რომელი მერწმუნა მე.“ (1 ტიმ 1:11). ამგვარად, ახლაც სახარების განსამტკიცებლად საჭიროა რჯული; მაგრამ მორჩილთათვის საჭირო არ არის. მას დიდების სახარებას სხვა არაფრის გამო უწოდებს, თუ არა მათ გამო, ვისაც დევნებისა და ქრისტეს ვნების გამო რცხვენია. ამიტომ, სხვა მიზეზებთან ერთად, სწორედ ამის გამოც თქვა დიდების სახარება, რითაც აჩვენა, რომ ქრისტეს ვნება დიდებაა; ან მომავალ საგნებზეც მიანიშნებს. რადგან თუ ახლანდელი სირცხვილითა და შეურაცხყოფით არის სავსე, მომავალი ასეთი არ არის; ხოლო სახარება მომავალთა შესახებ არის და არა ახლანდელთა შესახებ. მაშ როგორ თქვა ანგელოზმა: „აჰა ესერა გახარებ თქუენ სიხარულსა დიდსა... რამეთუ იშვა დღეს თქუენდა მაცხოვარი“ (ლუკ...