„სარწმუნო არს სიტყუაჲ, რამეთუ უკუეთუ მის თანა მოვსწყდეთ, მის თანაცა ვცხონდეთ. უკუეთუ დავითმინოთ, მის თანა ვსუფევდეთ; უკუეთუ უარ-ვყოთ, მანცა უარ-მყვნეს ჩუენ. უკუეთუ არა გურწმენეს, იგი სარწმუნოდ ჰგიეს; უარ-ყოფად თავისა თჳსისა ვერ ძალ-უც. ამას მოაჴსენებდ წინაშე ღმრთისა და უწამებდ ნუ სიტყჳთა ლალვისაჲთა არად საჴმარად, განსადრეკელად მსმენელთა მათ.“ ().
1.
უძლურთაგან მრავალი რწმენის შრომის წინაშე იღლება და სასოების გადადებასაც ვერ იტანს; აწმყოს კი ეძიებს და მის მიხედვით მომავალსაც სახეს აძლევს. რადგან აქაური ხვედრი სიკვდილი იყო, სატანჯველები და ბორკილები; თვითონ კი ამბობს, რომ საუკუნო ცხოვრებაში მივლენ, ამას ვინმე ვერ ირწმუნებდა და იტყოდა: რას ამბობ? როცა ვცოცხლობ, ვკვდები, და როცა მოვკვდები, ვცოცხლობ? ქვეყანაზე არაფერს მპირდები, ზეცაში კი მაძლევ? მცირეს არ მაძლევ და დიდს მინიჭებ? <span...