ებრაელთა მიმართ 5:1

...დვად, არამედ ადრე დაშურების და დაეცემის და დაუტეობს სათნოებასა და არღარა ჴელ-ჰყოფს მისდა სურვილით.

ხოლო თქუენ ნუმცა ესრეთ ხართ, არამედ განიფრთხვენით გონებანი თქუენნი, რაჲთა არა ესრეთ გესმეს, ვითარცა ურწმუნოთა ჰურიათა პავლეს მიერ, რამეთუ მათდა მიმართ თქუა, ვითარმედ: „მრავალ არს სიტყუაჲ და ძნიად სათარგმანებელ“. (ებრ. 5,11) არა თუ იგი სიტყუაჲ ესრეთ იყო, არამედ იგინი დაჴსნილ იყვნეს სმენად, რამეთუ უდებსა და დაჴსნილსა ადრე მოეწყინების და მცირედი დიდად უჩნს და ადვილი - ძნელად. გარნა ნუმცა ვინ არს აქა ესევითარი, არამედ ყოველივე ზრუნვაჲ განაგდეთ სოფლისაჲ და ესრეთ განკრძალულად ისმენდით ამათ სიტყუათა.

რამეთუ რაჟამს გულისთქუმაჲ ვნებათაჲ იყოს კაცისა თანა, ვერღარა ძალ-უც გულისთქუმისა საღმრთოჲსა სიტყუათაჲსა პოვნად, რამეთუ არცა კმა არს ერთი სული მრავალთა გულისთქუმათა მოგებად, არამედ ერთი მეორესა ავნებს და განჰლევს მას. რამეთუ რაჟამს ძჱ ერთი უვინ კაცსა, ყოველი სიყუარული მისი მისა მიმართ არნ; უკუეთუ კუალად სხუაჲცა ესჳს, მოუძლურდის ერთისა მის მიმართ სიყუარული და განიყვის მეორისა მის მიმართ. ხოლო უკუეთუ სადაღა ესე ბუნებითი მძლავრებაჲ არს და საყუარელნი იგი თჳსნი არიან ორნივე, და ესრეთ არს აქა, რაჲღა ვთქუათ გულისთქუმათათჳს ნებსითთა, და უფროჲსად, რაჟამს გულისთქუმანი...

...ნთა მომატყუებელ სასჯელისა საუკუნოჲსა ექმნეთ. ამისთჳს პავლეცა მწუხარე იყო, ოდეს იხილნის მოწაფენი მისნი შემდგომად მრავლისა სწავლისა უდებებასავე შინა, და ეტყოდა: „რამეთუ ღირდა თქუენდა, რაჲთამცა იყვენით მოძღუარ ჟამისა ამისგან; მერმე კუალად გიჴმსვე მოძღურებაჲ თქუენ, თუ რაჲ არს დასაბამი სწავლისა სიტყუათა ღმრთისათა“. (ებრ. 5,12)

ეგრეთვე მეცა მწუხარე ვარ, რომელ ვერარას კეთილსა შინა ვხედავ წარმატებასა თქუენსა, და უკუეთუ ამიერითგანცა არავე იწყოთ კეთილსა და არა მოიწყჳდოთ ურიდად ფიცი, მაიძულოთ მე დაჴშვად თქუენდა კარი წმიდისა ეკლესიისა, ვითარცა მეძავთა და მემრუშეთა და კაცისმკლველ-თა, რამეთუ უმჯობეს არს ორთა თანა ანუ სამთა, რომელნი იმარხვიდენ შჯულსა ქრისტეს მცნებათასა, შეწირვად განწესებულთა მათ ლოცვათა, ვიდრეღა შეყვანებად ჩუენ თანა სიმრავლე ერისა გარდამავალისაჲ ბრძანებათა უფლისა ჩემისათა. ნუვინ მდიდარი, ნუვინ ძლიერი, ნუვინ განლაღებული დიდებითა მით წარმავალითა, ზუავი და ანპარტავანი იყავნ ჩემ თანა, რამეთუ ესე ყოველი ზღაპრად შემირაცხიეს და აჩრდილად და სიზმრად, ვინაჲთგან მეცნიერ ვარ, ვითარმედ არავინ დიდებულთაგანი სოფლისათა შემწე მეყოს მე, ოდეს-იგი დღესა მას საშინელსა მომჴდიდენ ბრალსა და მეტყოდინ: რად არა ჯეროვნითა მით სიფიცხითა შური იძიე დაჴსნისათჳს მცნებათა ღმრ...