იობისა 31:3

...განდიდდნენ. რისთვის და რატომ? იმიტომ, რომ არა მხოლოდ საკუთარი სიამოვნებისთვის იყენებდნენ სიმდიდრეს, არამედ სხვათა ნუგეშისცემისთვის, გაჭირვებულთ ეხმარებოდნენ მათ საჭიროებებში და თავიანთ სახლს ყველა უცხოელისთვის აღებდნენ. მოისმინე, რას ამბობს ერთ-ერთი მათგანი: „ანუ თუ უძლური განუტევე განსლვად წიაღითა ცალიერითა?" (იობ 31:34). და „უძლურთა, ოდეს სადა რაჲ უჴმდა, არარაჲ დააკლდა" (იობ 31:16). და არა მხოლოდ ქონებიდან ეხმარებოდნენ გაჭირვებულთ, არამედ თავიანთი მფარველობითაც ზრუნავდნენ მათზე. „თუალი ვიყავ ბრმათაჲ", – ამბობს, – „და ფერჴი მკელობელთაჲ... და შორის კბილთა მათთა ნატაცები გამოუღე" (იობ 29:15, 17). ხედავ, რომ შევიწროებულთაც ზრუნავდა და ყველას ნაკლულებელი სხეულის ნაწილების ნაცვლად ემსახურებოდა? ამ მართალს ყველა უნდა მიბაძავდეს – მართალს, რომელმაც რჯულამდე და მადლამდე ასეთი დიდი სიბრძნისმოყვარეობა გამოიჩინა, და, ამასთანავე, არც მოძღვარი ჰყოლია, არც სათნო წინაპრები, არამედ საკუთარი მცდელობითა და საღი აზრით მივიდა ასეთ კეთილ ცხოვრებამდე. თითოეულ ჩვენგანს ბუნებაში ჩადებული აქვს სათნოების შემეცნება; და თუ ვინმეს არ სურს დაუდევრობით თავისი ბუნების კეთილშობილება დაღუპოს, ამას ვერასოდეს ვერ მოაკლდე...

...ჩუენ თანა, რაჲთა ესრეთ ერთ ვიქმნნეთ მის თანა, ვითარცა ერთ არს გუამი თავსა თანა, რამეთუ ესე არს საქმჱ ფრიადისა სიყუარულისა სახჱ. და ამას მოასწავებდა იობ, იტყოდა რაჲ მონათა მათთჳს, რომელთადა ფრიად სასურველ იყო, ვითარ იგინი იტყოდეს მრავლისა მის მათისა სურვილისაგან, ვითარმედ: „ვინ მოგუცეს ჴორცთაგან მისთა განძღომად?“ (იობ 31,31) ამისთჳსცა ქრისტემან ქმნა ესე, რაჲთა უმეტესად სიყუარულად მისა მომიყვანნეს ჩუენ და თჳსიცა სიყუარული გჳჩუენოს, რომელი აქუს ჩუენდა მომართ, და არა ხილვად ოდენ მისა ღირს-მყოფს ჩუენ, არამედ შეხებადცა და ჭამად მისა და ცოხნად კბილითა ჩუენითა უხრწნელსა ჴორცსა მისსა და შეერთებად მისდა და აღსრულებად სურვილისა მის ჩუენისა.

აწ უკუე, ძმანო, ესრეთ წარვიდოდით ტაბლისა მისგან, ვითარცა ლომნი, რომელთა სცჳვინ ცეცხლი, ესრეთ საშინელ ვიყვნეთ ეშმაკისა და ანგელოზთა მისთა; და დავივიწყებდეთ თავთა ჩუენთა და ვიჴსენებდეთ სიყუარულსა მას, რომელი ქმნა მან ჩუენ ზედა, რომელი-იგი მეტყჳს ჩუენ, ვითარმედ: მშობელთა მათ ჴორციელთა მრავალგზის სხუა-თა მისცნიან აღზრდად შვილნი მათნი, არამედ მე არა ესრეთ ვიქმო, გარნა ჴორცითა ჩემითა გზრდი თქუენ და თავსა ჩემსა წინაშე დაგიდებ თქუენ, რამეთუ მნებავს, რაჲთამცა თქუენ ყოველნი მთავარ და დიდებულ იქმნენით, და მოგცემ თქუენ სასოებათა კეთ...