4. უკუეთუ საჴმარ რაჲმე ეყო მას, შეგრაცხოს შენ.5. გაქუნდეს თუ რაჲმე, ცხორების ზიარ-გეყოს შენ. უკუეთუ დააკლო, დაგიტეოს შენ. რაჟამს უწყოდის, ვითარმედ აწ დავაცუდე იგი, მაშინღა განგეშოროს შენ და მას არაჲ შჭირდეს.6. უნდა და შეგიცთუნა შენ, გეცინოდის შენ და ნუგეშინის-გცემდეს და გეტყოდის შენ კეთილად და გრქუას: რაჲ გინებს?
სიბრძნე ისუ ზირაქისა თავი 13