1. რომელი ცხოველ არს უკუნისამდე, შექმნა ყოველი.2. და უფალი მხოლოჲ განმართლდეს ყოველსა ზედა.4. არავის განუადვილა მითხრობაჲ საქმეთა მისთაჲ, ანუ ვინმე გამოიძინეს საქმენი მისნი?5. და ძლიერებასა საქმეთა მისთასა ვინმე შეუძლოს განრაცხად? ანუ ვინ ჴელ-იწიფოს მითხრობად წყალობისა მისისა?6. რამეთუ არა არს დაკლება და შემატება და ვერცა გამო-ვინ-იკულინის საკჳრველებანი მისნი.7. რამეთუ რაჟამს დაშურეს კაცი მითხრობითა საკჳრველებათა მისთაჲთა და რაჟამს დაუტეოს, მაშინ დაუკჳრდეს.8. რაჲ არს კაცი, ანუ არჲ არს საჴმარი მისი? რაჲ არს კეთილი მისი, ანუ რაჲ არს ბოროტი იგი მისი?9. რიცხჳ დღეთა კაცისათაჲ დიდად თუ იყოს ას წელ.10. და ესეცა, ვითარცა წუეთი ზღჳსაჲ და ვითარცა ღჳნჭაჲ ერთი ქჳშისაჲ, ესოდენ არს იგი წელიწადთა მათ რიცხუთა საუკუნეთასა.11. ამისთჳს სულგრძელ იქმნა უფალი მათ ზედა და მიჰფინნა მათ ზედა წყალობანი იგი მისნი.12. იხილა და ცნა დაქცევაჲ იგი მათი, რამეთუ ბოროტ არს. ამისთჳს განამრავლნა მიტევებანი იგი მისნი.13. რამეთუ წყალობაჲ კაცისაჲ მოყუსისა მიმართ თჳსისა; ხოლო წყალობაჲ უფლისაჲ ყოველსა ზედა ჴორციელსა. ამხილის, სწავლის და ჰმოძღურინ და მოაქცევნ, ვითარცა მწყემსი სამწყსოსა თჳსსა.14. რომელთა დაუთმონ მოძღურებასა მისსა, იგინი შეიწყალნეს და რომელთა აღიმსთონ სამართალთა მისთა, რამეთუ მისი არს საშჯელი.15. შვილო ჩემო, კეთილთა მათ შენთა ნუ შეამთხუევ გმობასა და ნუცა ყოველსა საცემელსა მწუხარებასა სიტყუათასა.16. არა-მე სიცხჱ განაქარვისა ცუარმან? ეგრეცა სიტყუამან უფროჲს მხიარულ ყვის, უფროჲს, ვიდრე საცემელმან.17. არა-მე ესერა უმჯობჱს არსა სიტყუაჲ კეთილი ნიჭისა კეთილისა? და ესეცა ორნი იპოებიან კაცისა თანა მადლიერისა.18. უგუნურმან უმადლოჲ აყუედრის და საცემელმან მოშურნეთამან განადნვის თუალნი.19. სიტყუადმდევე ისწავე და ვიდრე სნეულებადმდევე განკრძალულად შეიმთხჳე კურნებაჲ.20. წინა წარდგომადმდევე საყდართა მათ მსაჯულთასა განიკითხე თავი შენი და ჟამსა გამოძიებისა შენისასა ჰპოვო ლხინებაჲ.21. ვიდრე ჭირი არღა წევნულ იყოს შენდა, დაიმდაბლე თავი შენი, და ჟამსა შეცოდებისა შენისასა მოიქეც სინანულად.22. ნუ დაჰბრკოლდები გარდაჴდად აღნათქუემთა შენთა ჟამსა თჳსსა და ნუ სდროებ გარდაჴდად ჟამადმდე სიკუდილისა.23. აღთქუმადმდევე განეკრძალე გარდაჴდად და ნუ იყოფი, ვითარცა კაცი, რომელი გამოსცდინ ღმერთსა.24. მოიჴსენე გულისწყრომაჲ დღესა მას რისხვისასა და ჟამი იგი შურისგებისა მისისაჲ გარემოქცევასა პირისასა.25. მოიჴსენე ჟამი იგი სიყმილისაჲ ჟამსა მაძღრობისასა, გლახაკებაჲ და ნაკლულევანებაჲ ჟამთა სიმდიდრისათა.26. დღითგან მწუხრადმდე იცვალის ჟამი და ყოველივე მწრაფლ არს წინაშე თუალთა უფლისათა.27. კაცი ბრძენი ყოვლითავე დამორჩილებულ არნ და დღეთა მათ შეცოდებისა მისისათა ეკრძალის ცოდვისაგან.28. ყოველმან გონიერმან გულისხმა-ყვის სიბრძნჱ და რომელმან პოვის იგი, სცის მას აღსაარებაჲ.29. მეცნიერნი სიტყუათა მთავართანი განბრძნდენ და განამრავლნენ იგავნი ჭეშმარიტებისანი.30. კუალსა გულისთქუმათა შენთასა ნუ მისდევ და ზრახვისაგან ამაოჲსა დააყენე ენაჲ შენი.31. უკუეთუ განუყო სულისა შენისა სათნოებაჲ გულისთქუმათაჲ, იყოს თავი შენი მოსაცხრომელ მტერთა შენთა.32. ნუ გიხარინ მრავალსა ზედა ფუფუნებასა და ნუ შეიკრვი შენ ზრახვითა.33. ნუ დაჰვარდები თავით თჳსით ანკანაკებითა და ვასხებითა, და თუ რაჲმე გედვას ვაშკარანსა შენსა.