10. და უთხრობნ იგი მრულალთა, რომელი უთხრობნ ცოფსა, და დასასრულსა სადამე თქჳს, რასა იტყოდე.11. სტიროდე მკუდარსა, რამეთუ მოაკლდა ნათელი, და ცოფსა სტიროდე, რამეთუ მოაკლდა გონებისაგან. მცირედ სტიროდე მკუდარსა, რამეთუ შეისუენა, ხოლო უგუნურისაჲ მის ცხორებაჲ უძჳრჱს არს სიკუდილისა.12. გლოვაჲ მკუდარსა ზედა შჳდ დღჱ არს, ხოლო ცოფისაჲ მის და უგუნურისაჲ საგლოველ არიან ყოველნი დღენი ცხორებისა მისისანი.
სიბრძნე ისუ ზირაქისა თავი 22