18. კაცი, რომელი გარდაჴდის ცხედრით თჳსით და თქჳს გულსა თჳსსა: აწ ვინ მხედავს მე, ბნელი გარემომადგს მე და კედელნი ჩემნი მფარვენ მე, არავინ მხედავს. აწ ვისა მეშინის მე? და ცოდვაჲ ჩემი მაღალმან არა მოიჴსენოს.19. და შიში მისი არნ წინაშე თუალთა კაცთასა და მან არა უწყინ, რამეთუ თუალნი უფლისანი ბევრ წილ არიან უფროჲს ნათლისა მის ბრწყინვალისა და ჰხედვენ ყოველსა ჟამსა სლვასა კაცთასა და იხილნიან ყოველნი იგი დაფარულნი საიდუმლოთანი.20. რამეთუ ვიდრე არღა დაბადებულ იყო ყოველი, მან უწყნოდა იგინი და აღსასრული მათი უცნობიეს მას.
სიბრძნე ისუ ზირაქისა თავი 23