1. უცალოებაჲ დიდ დაებადა კაცთათჳს და უღელი მძიმჱ ნაშობთა ზედა ადამისთა დღითგან გამოსლვით საშოჲთ დედისა მათისაჲთ, ვიდრე მიქცევადმდე მუნვე დედისა მიმართ ყოველთაჲსა.2. ზრახვანი მათნი და ნებაჲ გულისაჲ მათისაჲ, ზრახვანი იგი იჭჳსა მის მათისანი დღედმდე აღსასრულისა მათისა.3. დიდებულითგან, რომელი-იგი ზის საყდართა მათ უფლებისათა, მი-გლახაკისამდე, რომელი-იგი გორავნ მიწასა და ნაცარსა ზედა,4. მისითგან, რომელი-იგი იმკვებინ სინდისითა და რომელსა-იგი ადგეს გჳრგჳნი ოქროჲსაჲ, მისამდე, რომელი იმოსების ქირშითა, ჴდომაჲ, შური, განკრთომაჲ, შეძრწუნებაჲ და შიში სიკუდილისაჲ, მტერობაჲ, ზრზენაჲ.5. ჟამსა მას შინა გამოძიებისა მისისასა ძილმან ღამისამან განუცვალის გონებაჲ მისი,6. მცირედ, ვითარცა არარაჲ, განუსუენოს და მის მიერ ჩუენებასა მას შინა ვითარცა დღისა ხილვასა განკრთომილ იყოს გული მისი. ვითარცა ვინ ევლტინ პირსა ბრძოლისასა.7. და ჟამსა მას ბრძოლისა მისისასა განიღჳძოს და დაუკჳრდეს არარაჲ უშიშად.8. და ყოველთა ჴორციელთა თანა კაცითგან მი-პირუტყუადმდე, და ცოდვილთა მათ ზედა შჳდ წილ უმეტჱს.9. სიკუდილი და ჴდომაჲ, სისხლი და მახჳლი, ტყუეობაჲ და სიყმილი, შემუსრვაჲ და გუემაჲ -10. უშჯულოთა ზედა განმზადებულ არს ესე ყოველი და ამათთჳს იყო წყლითრღუნაჲ სოფელსა.11. ყოველი, რავდენი არს ქუეყანისაჲ, ქუეყანასვე მიექცეს; და ყოველი, რავდენი წყალთაგან არს, მუნვე ზღუად მიიქცეს.12. ყოველივე ქრთამი უკეთურებისაჲ აღიჴოცოს და სარწმუნოებაჲ უკუნისამდე ეგოს.13. ფასი უკეთურთაჲ, ვითარცა ნაღუარევი, განჴმეს და ვითარცა ქუხილი ჴმამძიმჱ წჳმად გარდაიქცეს.14. ჴსნილებითა მით ჴელთა მისთაჲთა იხარებდეს, ხოლო რომელნი გარდაჰჴდენ მცნებათა, ეგრეცა აღსასრულსა მას მოაკლდეს.15. ნაშობთა მათ უღმრთოთა არა განიმრავლნენ რტონი მათნი და ძირნი იგი არაწმიდათანი ზედა გრილთა კლდისათა.16. ვითარცა მცურვლები ყოველსა წყალსა თანა და კიდეთა მდინარისათა აღმოსცენდის და ყოვლისა თავისა წინა მოიწილის.17. წყალობითა ეგოს უკუნისამდე.18. ცხორებაჲ ნუყიერთაჲ საქმითა ჴელთა მისთაჲთა დამტკიცნეს და შჯობს ორთავე, ვითარმცა ვინ პოვა ფასი.19. ნაშობთა დაშჱნებამან ქალაქსა განუმტკიციან სახელი და უფროჲს ამათ ორთასავე უფროჲს დედაკაცი უბიწოჲ შერაცხილ არს.20. ღჳნომან და სახიობამან ახარიან გულსა და ამათ ორთასავე უფროჲს არს სიყუარული სიბრძნისაჲ.21. ნესტუმან და ლინმან მოატკბიან ჴმაჲ და მათ ორთასავე უმეტჱს არს ენაჲ ტკბილი.22. მადლისა და სიკეთისა გულმან უთქუას თუალსა და მათ ორთასავე უშუენიერჱს არს განმწუანებაჲ იგი დათესულისაჲ.23. მეგობარი და მოყუასი ჟამსა შეიმთხჳნიან და უფროჲს მათსა დედაკაცისა შემთხუევაჲ ქმრისა თჳსისაჲ.24. ძმანი და შეწევნაჲ ჟამსა ჭირისასა და მათ ორთასავე უფროჲს საცემელმან და წყალობამან იჴსნიან ჭირისაგან.25. ოქრომან და ვეცხლმან აღამაღლიან ფრიად, ხოლო მათ ორთასავე უფროჲს ზრახვამან კეთილმან სათნო-ყვის კაცი.26. ფასმან და ძალმან აღამაღლიან გული და მათ ორთასავე შიშმან უფლისამან უფროჲს აღამაღლის კაცი. არა არს მოშიშთა თანა უფლისათა ნაკლულევანებაჲ და არა არს მათ ზედა საძიებელ შეწევნისა.27. შიში უფლისაჲ ვითარცა სამოთხჱ კურთხევისაჲ და ყოვლისა უფროჲს დიდებისა იგი ჰფარავს.28. შვილო, თხოვით ცხორებასა ნუ დაიჩუევ, რამეთუ შჯობს სიკუდილი, ვიდრეღა-არა თხოვასა.29. კაცი, რომელი ჰხედვიდეს სხჳსა ტაბლასა, არა შერაცხილ არს ცხორებაჲ იგი მისი რიცხუთა ცხორებისათა, გულსმოდგინედ ღათუ ჰხედვიდეს განძღომადმდე უცხოჲსა მისგან ჭამადისა. კაცი გონიერი და სწავლული ეკრძალის ამას.30. ხოლო პირსა ურცხჳნოსა დასტკბნის თხოვაჲ და მუცელსა მისსა აღატყდის, ვითარცა ცეცხლი.