20. რაჲთა სიმრავლჱ იგი მოიზიდოს უკეთჱსითა მით საქმისაჲთა; უწინარჱს მცირედისა ჟამისა პატივ-ცემული კაცი სამსახურებელად შეერაცხა.21. და ესე იქმნა სოფლისა ამის საცთურ, რამეთუ გინა ბოროტსა რასმე, გინა მძლავრობასა ჰმონებდენ კაცნი, უზიარებელი სახელი ქვათა და ძელთა დასდვეს.22. მერმე კუალად ვერ კმა-ეყო საცთური ესე ღმრთისა თანა და მისა მიმართ უმეცრებისაჲ, არამედ დიდსა შინა ცხონდებოდეს უმეცრებსა ბრძოლასა, და ესოდენსა ბოროტსა მშჳდობა ჰრქჳან.
წიგნი სიბრძნისა თავი 14