6. რამეთუ დასაბამსა მასცა წარწყმედასა ამპარტავანთასა სასოება სოფლისა ძელსა შევედრა და დაუტევა საუკუნოსა მას თესლი ნათესაობისა,7. რამეთუ ჴელითა შენითა ცხონდა და განერა, რამეთუ კურთხეულ არს ძელი, რომლისაგან იქმნა ცხორება.8. ხოლო ჴელით-ქმნული იგი - წყეული, და მოქმედი მისი, რამეთუ რომელმან იგი ქმნა და მკუდავსა მას ღმრთად სახელ-სდვა.
წიგნი სიბრძნისა თავი 14