18. ოდესმე დამშჳდნებოდა ალი იგი, რაჲთა არა შეწუნეს უღმრთოთა ზედა მომავალნი მჴეცნი, და რაჲთა იგინი ცხადად ჰხედვიდენ, ვითარმედ ღმრთისა საშჯელითა იდევნებიან.19. და ოდესმე წყალსა თანა უფროჲს ცეცხლისა ძალისა შესწუავნ, რაჲთა სიცრუვისა ქუეყანისა ნაყოფი განრყუნეს.20. რომელთა წილ ანგელოზთა საზრდელი აჭამე ერსა შენსა; და მზაჲ პური ზეცით მოეც მათ უშრომელად; რომელსა ყოველი გემოჲსა ძალი აქუნდა და ყოვლისა მიმართ ნაწევრისა გემოჲსა.
წიგნი სიბრძნისა თავი 16