22. თოვლი და მყინვარი დაუთმობდა ცეცხლსა და არა დადნებოდა, რაჲთა ვცნათ, ვითარმედ მტერთა ნაყოფსა განჰრყუნიდა ცეცხლი იგი, რომელ აღატყდებოდა. სეტყუასა თანა და ცჳმათა შინა ელვიდეს.23. ესე კუალად რაჲთა იზარდებოდიან მართალნი და თჳსი იგი ძალი დაავიწყდეს.24. რამეთუ ყოველი დაბადებული შენ შემოქმედსა, გმსახურებენ, და მისწუდების სატანჯველად ცრუთა, და დასცხრების ქველის-ყოფად შენთა მოსავთათჳს.
წიგნი სიბრძნისა თავი 16