8. გჳრგჳნი დავიდგათ ვარდისა რტოთაჲ ვიდრე დაჭნობადმდე9. და ნუმცა ვინ ჩუენგანი დაკლებულ არს ჩუენისა ამისგან სიხარულისა; ყოველსა ადგილსა დაუტეოთ განცხრომაჲ ესე სიხარულისა ჩუენისაჲ, რამეთუ ესე არს ჩუენდა ხუედრებული ნაწილი იგი.10. ვჰმძლავრობდეთ გლახაკსა და მართალსა, არა ვერიდნეთ ქურივსა და არცა მოხუცებულისაგან შევიკდიმოთ, მჴცეთა მრავლისა ჟამისათა.
წიგნი სიბრძნისა თავი 2