9. და არცა ვამსგავსე იგი ანთრაკთა პატიოსანთა, რამეთუ ყოველი ოქროჲ წინაშე მისსა - ვითარცა მქჳშაჲ მცირედი, და ვითარცა მიწაჲ, შერაცხილ არს ვეცხლი წინაშე მისსა.10. უფროჲს სიცოცხლისა და ხატკეთილობისა შევიყუარე იგი, რაჲთა მაქუნდეს ნათლის წილ, რამეთუ დაუძინებელ არს ამისგან ნათელი.11. და მოვიდა ჩემდა ყოველი კეთილი მის თანა და ურიცხჳ სიმდიღრჱ ჴელთა შინა მისთა.
წიგნი სიბრძნისა თავი 7