1. რამეთუ მეცა კაცი ვარ მოკუდავი, სწორი ყოველთაჲ და ქუეყანით შექმნულისაჲ, ნაშობი პირველ-დაბადებულისაჲ.2. მუცელსა დედისასა გამოვითალე ჴორცი და ათისა თთჳსა ჟამთა, დავჰყინდი სისხლისაგან მამაკაცისა და გულის თქუმითა ძილისა მოსლვითა.3. მე რაჲ ვიშევ, მოვიღე ზოგადი აერი; და მსგავსსა ვნებასა კუალად განვვარდი ქუეყანად, პირველი ჴმაჲ, მსგავსი ყოველთაჲ, სწორი აღუტევე ტირილი.
წიგნი სიბრძნისა თავი 7