16. და შე-რაჲ-ვიდე სახიდ ჩემდა, განვისუენო მას ზედა, რამეთუ არარაჲ აქუს სიმწარჱ თანა-ქცევასა მისსა, და არცა სალმობაჲ მის თანა ცხოვრებასა, არამედ შუებაჲ და სიხარული17. ესე განვიზრახე თავსა ჩემსა და ვიზრუნე გულსა ჩემსა, რამეთუ უკუდავება არს ნათესავობაჲ სიბრძნისაჲ,18. და მეგობრებასა მისსა - სიხარული კეთილი, და შრომასა მისსა - სიმდიდრჱ უნაკლულოჲ, და თანა-წურთასა ზრუნვისა მისისასა - გონიერებაჲ და რჩეულ-კეთილობის ზიარობასა სიტყჳსა მისისასა მოვიდოდე, ვეძიებდ მას, რაჲთა მოვიყვანო იგი თავისა ჩემისა.
წიგნი სიბრძნისა თავი 8