19. ყრმაჲ ვიყავ ნანარი და სული მხუედა კეთილი;20. ხოლო უფროს სახიერ ვიყავ, მოვედ ჴორცსა შინა შეუგინებელსა21. ხოლო მე გულისხმა-ვყავ, ვითარმედ არა სხჳთ რაჲთმე შევიკრძალო იგი, უკუეთუ უფალმან მომცეს იგი, - და ესე გონიერისაჲ არს სრულისაჲ ცნობაჲ ესე, ვისი არს მადლი იგი, - შევემთხჳე უფალსა და ვევედრე მას, და ვთქუ ყოვლითა გულითა ჩემითა:
წიგნი სიბრძნისა თავი 8