წინასწარმეტყველება დანიელისა 3:9

...ას ხსნის, — როგორ ამტკიცებს თავის მორჩილთა უსაფრთხოებას იმ გარემოებების მეშვეობითვე, რომლებიც მოჩვენებითად მტრულნი და საწინააღმდეგონი არიან. რატომ, მითხარი, ეს მეფე ასეთ მზრუნველობას იჩენს მართლის მიმართ, მთელ ქალაქს აცნობებს მის შესახებ, დიდ და უდიდესი ყურადღების ღირს ადამიანად წარმოაჩენს? ასევე ნაბუქოდონოსორმაც (დან 3:95), სამი ყრმა რომ ღუმელში ჩააგდო და საქმით შეიტყო ამ ტყვე ჭაბუკთა სათნოება, დაიწყო მათი დიდება და ყველგან თავისი ენით აღამაღლებდა. სწორედ ამაში იხსნება განსაკუთრებით ღვთის ძალის სიდიადე, რომ იგი ღვთის მორჩილთა შესახებ თავად მათ მტრებს ქადაგებინებს. და მან, ვინც მრისხანებით ღუმლის გახურებას ბრძანებდა, როცა დაინახა, რომ ყრმათა სათნოებამ, ზეგარდამო შეწევნით, ცეცხლის ძალასაც სძლია, მეყსეულად გონება შეიცვალა და აღმოხდა: „მონანი ღმრთისა მაღლისანი!" შეხედე, როგორ ადიდებს არა მხოლოდ მათ, არამედ ყოველივეს მეუფესაც. „მონანი ღმრთისა მაღლისანი, — ამბობს, — გამოვედით და მოვედით!" (დან 3:93). რა მოგივიდა? შენ არ გადაეცი ისინი სასჯელს? შენ არ ბრძანე ღუმელი იმ ზომამდე გაეხურებინათ? დიახ, ამბობს, მაგრამ ახლა საკვირველ და საოცარ საქმეებს ვხედავ. ამ სტიქიამ, თითქოს საკუთარი ძალა დაივიწყა, თითქოს რაღაც ბორ...

...ავე ერისათჳს ვედრებასა შესწირვიდეს, ამისთჳსცა უდიდებულეს მეფისა მის იქმნეს. რამეთუ მაშინცა აღდგა იგი და, ვითარცა მონაჲ, წარმოუდგა კარსა მას საჴუმილისასა მთავართა თჳსთა თანა და შიშით მოუწოდა ახოვანთა მათ, აკურთხა ღმერთი და თქუა: „კურთხეულ არს უფალი ღმერთი, რომელმან მოავლინა ანგელოზი თჳსი და იჴსნნა მონანი მისნი“. (დან. 3,95) და ყოველი იგი ერი განკჳრვებული ადიდებდა მათ, და მიერითგან ვიდრე დღენდელად დღედმდე იქადაგების სიმჴნე ნეტართაჲ მათ, და ღმერთსა ცათა შინა აღუწერიეს ღუაწლი მათი. აწ იხილეთ, ვინ უდიდებულეს იქმნა: ნაბუქოდონოსორ, რომლისა ჴსენებაჲ არასადა არს, რომელი წარჴდა, ვითარცა აჩრდილი, და ვითარცა კუამლი განქარდა დიდებაჲ მისი, ანუ სამნი იგი ყრმანი, რომელ-თა ქებაჲ ღმრთისა მიერ არს და ყოველსა სოფელსა შინა იდიდებიან უკუნისამდე?

ამათ ვჰბაძვიდეთ ჩუენცა, მორწმუნენო, რამეთუ აღმართებულ არს აწცა კერპი ოქროჲსაჲ, მძლავრებაჲ იგი მამონაჲსი; არამედ ნუ მიუპყრობთ ყურსა სტჳრთა მათ და ქნართა და ემბანთა და თითოსახესა მას სახიობასა სიმდიდრისა და დიდებისმოყუარებისასა, არამედ დაღაცათუ საჴუმილსა მას სიგლახაკისასა ჯერ-იყოს შთავრდომაჲ, შთავცჳვეთ გულსმოდგინედ და კერპსა მას ნუ თაყუანის-ვსცემთ. ესე თუ ვქმნათ, იქმნას ჩუენ ზედაცა გარდამოსლვაჲ ანგელოზისაჲ, და მიმოდაყაროს ალი ი...