...თესლი?
ამისთჳს გევედრები, ნუმცა დავიჭირვებთ კეთილთა მათ ზეცისა-თა; რაჲცა ჰნებავს, თქუას ვინ ჩუენთჳს, და ვის ჰნებავს, განრისხნებოდიან ზედაჲსზედა სწავლისა ამისთჳს და მრავალმეტყუელად გჳწოდენ, ხოლო მე არა დავსცხრე სწავლად და თქუმად სიტყუასა მას წინაჲსწარმეტყუელისასა, ვითარმედ: „ცოდვანი შენნი მოწყალებითა აღჴოცენ“.
არამედ ნუ ესრეთ, რაჲთამცა დღეს ჰქმენ და ხვალე დასცხერ; რამე-თუ ვითარცა ჴორცთა ამათ მარადღე საზრდელი უჴმს, ეგრეთვე არს სული, და უფროჲსად მას ეჴმარების, და უკუეთუ არა მივსცეთ, მოუ-ძლურდების. და ნუმცა უკუე შეურაცხ-ვჰყოფთ, რამეთუ ჭირსა შინა მოიშთვების მარადის, რამეთუ მრავალნი წყლულებანი მოვლენ მის ზედა გულისთქუმათაგან, გულისწყრომისაგან, ძჳრისზრახვისა, უდბებისა, ძჳრისჴსენებისა და შურისა. ჯერ-არს უკუე, რაჲთა წამალნიცა დავასხნეთ მის ზედა, ხოლო არა მცირე არს წამალი იგი მოწყალებისაჲ ყოველთათჳს წყლულებათა, რამეთუ „მიეცით მოწყალებაჲ, და ყოველივე წმიდა გეყოს თქუენ“, მოწყალებაჲ დადევით თქუენ ზედა და ნუ ანგაჰრებასა დასდებთ, რამეთუ მოწყალებაჲ ჯერ-არს, რაჲთა უცხო იყოს ყოვლისაგან უსამართლოებისა. უკუეთუ არა, მოწყალებაჲ ანგაჰრებით ქმნილი არად საჴმარ არს, არამედ რომელი წმიდა იყოს, იგი არს კეთილ...