მეორე რჯული 16:1

...კრებდინ და იუნჯებდინ, რაჲცა-იგი განემარჯოს“** (1 კორ 16:2), თითქოს შვიდი დღისათვის რაიმე ხარკი მოეტანოს, გადაედოს და ამგვარად გასცეს მოწყალება, მცირეც იყოს თუ დიდიც. რადგან ამბობს: „არა ეჩვენო შენ პირსა უფლისასა ჴელცუდად“ (მეორ 16:16). ეს იუდეველთათვის ითქმოდა; რაოდენ უფრო მეტად ჩვენთვის? ამისათვის დგანან ღარიბნი კარების წინ, რათა არავინ შევიდეს ხელცარიელი, არამედ მოწყალებით შევიდეს.

შედიხარ, რომ შეწყალება მიიღო; ჯერ თავად შეიწყალე. ვინც შემდეგ მოდის, მეტი ევალება; რადგან როცა ჩვენ ვიწყებთ, მეორე უფრო მეტს დებს. ღმერთი შენს მოვალედ გახადე და მაშინ სთხოვე მას; ასესხე და მაშინ მოსთხოვე, რათა სარგებლით მიიღო; ღმერთს ეს სურს და არ გაურბის. თუ მოწყალებით სთხოვ, შენ მიმართ მადლიერია; თუ მოწყალებით მოსთხოვ, ასესხებ და სარგებელს იღებ. დიახ, გევედრები. შესმენილობა ხე...

...ნოებისათჳს და მთავართაჲსა არა აღიარებდეს. ეგრეთვე ამან უბადრუკმან იცოდა ყოველი, არამედ სათნოებითა დედაკაცისა ერთისაჲთა მისცა თავი თჳსი ეშმაკსა, რამეთუ ბოროტ არს ცუდადმზუაობრობისა მძლავრებაჲ და ბრძენთაცა კაცთა თუალთა დაუყოფს, უკუეთუ არა ფრთხილად იყვნენ, რამეთუ უკუეთუ ქრთამისა აღებაჲ დააბრმობს კაცსა, (შდრ. 2 სჯ. 16,19) ცუდადმზუაობრობამანცა არამცა დააბრმოა, რომელი-იგი უძჳრჱს არს მისა ფრიად? ამისთჳს ჰურიათაცა ეტყოდა უფალი, ვითარმედ: „ვითარ შეუძლოთ რწმუნებად, რომელნი დიდებასა კაცთაგან მიიღებთ და დიდებასა მხოლოჲსა ღმრთისასა არა ეძიებთ?“ (იოან. 5,44)

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და სოფელმან იგი ვერ იცნა“ (1,10).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: „სოფლად“ ამას ადგილსა ერსა მას უსწავლელსა და უგუნურსა იტყჳს, განხრწნილსა მას და ქუეყანისა საქმეთა შექცეულსა. ხოლო მეგობართა მათ ღმრთისათა და საკჳრველთა კაცთა ყოველთა იცნეს იგი უწინარეს ჴორცთშესხმისაცა მისისა. და მამათმთავრისათჳს თავადი ქრისტე იტყჳს: „აბრაჰამს, მამასა თქუენსა, უხაროდა, რაჲთა იხილოს დღე ჩემი, და იხილა და განიხარა“. (იოან. 8,56) და დავითისთჳს კუალად ჰურიათა ამხილებდა და იტყოდა, ვითარმედ: „დავით სულითა უფლად სახელ-სდებს მას და იტყჳს: ჰრქუა უფალმან...