თარგმანი: ესრეთ ეტყჳს, ვითარმედ: იგინი ზრახვენ ჩუენთჳს პირისპირ სიმდაბლესა, ხოლო მე გლოცავ, რაჲთა არა მიჴმდეს პირისპირ კადრებაჲ, რომელ არს ჩუენებაჲ ძალსა მტანჯველობისასა წინააღმდგომთა მათ ჩემთა ზედა, რომელი ჯერეთ არა ხოლო არა მიჴუმევიეს, არამედ არცაღა გულსა დამიდებიეს. ამისთჳს, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს, გლოცავ, რაჲთა არა პირისპირ ვიკადრო რწმუნებით, ანუ მოვიგონო. ესე იგი არს, ვითარმედ: გლოცავ, რაჲთა დააყენნეთს ეგენი ურცხჳნოებით ძიებისაგან ძალისა ჩემისა პირისპირ, რაჲთა არა მო-რაჲ-ვიდე საქმით დავარწმუნო, თუ რაჲ ძალ-მიც, ანუ გულსა ოდენ დავიდვა ქმნად, რამეთუ, მენებოს თუ, ძალ-მიც. ხოლო შენ იხილე სიმდაბლე მოციქულისაჲ, ვითარ საჭირო არს ჴუმევაჲ ძალისაჲ'. ხოლო მას ჯერეთ სცონის და დროებს, და კადრებად უწოდს საქმესა ამას, რამეთუ ესე ჩუეულებაჲ არს რჩეულისა მოძღურისაჲ, რაჲთა დრო-ცემითა ტანჯვისაჲთა ადგილ-სცემდეს მოწაფეთა შენანებად ბრალისა. ხოლო ამას შესმენასა წინააღმდგომნი იგი იტყოდეს მოციქულისათჳს, ვითარმედ: ჴორციელად და თუალ-ხუშით ვალს, და კაცთმოთნებით იქმს ყოველსა.
2 Corinthians 10:3
2. But I beseech you, that I may not be bold when I am present with that confidence, wherewith I think to be bold against some, which think of us as if we walked according to the flesh.3. For though we walk in the flesh, we do not war after the flesh:4. (For the weapons of our warfare are not carnal, but mighty through God to the pulling down of strong holds;)
2 Corinthians თავი 10