თარგმანი: ზემო თქუა მიზეზი წადიერებისაჲ ჴორცთაგან განსლვისათჳს, ესე იგი იყო სურვილი მახლობელობისა ღმრთისაჲ, ხოლო აწ იტყჳს, ვითარმედ: ნუ გგონიეს, ვითარმედ განსლვაჲ ოდენ ჴორცთაგან კმა ეყოფვის კაცსა ღონედ მახლობელობისა ღმრთისა, არამედ იგი ოდენ განსლვაჲ მიგუაახლებს ჩუენ ღმერთსა, რაჟამს ამასვე სოფელსა შინა ვისწრაფოთ სათნო-ყოფად მისსა კეთილითა მოქალაქობითა. ესე არს განსლვაჲ სანატრელი, რაჟამს შემოსლვაჲ, რომელ არს ჴორცთა ამათ შინა ყოფაჲ ჩუენი, სათნოდ მისსა წარვვლოთ. ხოლო თჳნიერ ამისსა სამგზის საწყლობელ და უბადრუკ ვართ, უკუეთუ არა აქავე სათნო-ყოფილ ვიყვნეთ მისდა, და ეგრეთ განვიდეთ. ვინაჲცა უსაკუთრეს ესრეთ არს სიტყუაჲ ესე მოციქულისაჲ: ამით პატივ-ვიცემით, გინა თუ შემომავალნი, გინა თუ განმავალნი სათნო მისსა ყოფითა.
2 Corinthians 5:9
8. We are confident, I say, and willing rather to be absent from the body, and to be present with the Lord.9. Wherefore we labour, that, whether present or absent, we may be accepted of him.10. For we must all appear before the judgment seat of Christ; that every one may receive the things done in his body, according to that he hath done, whether it be good or bad.
2 Corinthians თავი 5