თარგმანი: კუალად პირსა ზედა მდებარე იყო მუჴლთ-მოდრეკით ლოცვასა შინა. ამისთჳს სული წმიდაჲ ეტყოდა: აღდეგ, პეტრე! და შემდგომად ჩუენებისა მის აღდგა, და ვითარ-იგი იოსეფ პირველად აღშფოთებად მიუშუა ღმერთმან და ეგრეთღა ანგელოზისა მიერ აუწყა საიდუმლოჲ ქალწულისაჲ, ეგრეთვე აწ პეტრე პირველად უტევა უღონო-ყოფად ძალსა ჩუენებისასა, და ეგრეთღა, კაცნი იგი რაჲ მივიდეს, უბრძანა გარდასლვაჲ მათდა და შეუორგულებელ ყოფითა მათდა მიმართ, განუმარტა, ვითარმედ მათთჳს იყო ჩუენებაჲ იგი, რამეთუ, ვითარცა ღმერთი, თანა-არსი მამისა და ძისაჲ, უბრძანებს სული წმიდაჲ, ვითარმედ: მე მომივლინებიან შენდა წარმართნი; ნურარას ორგულებ ნათლისცემად მათდა.
ხოლო ეძიებდეს თუ ვინმე, ვითარმედ: ვინაჲთგან ანგელოზისა ჩუენებასა არა სიზმრივ, არამედ განცხადებულად მიემთხჳა კორნილიოს, რად არა მანვე მიუთხრა მას საიდუმლოჲ ღმრთის-მეცნიერებისაჲ; და არა უსარწმუნოეს პეტრესსა იყო-ა ანგელოზი ქადაგად ჯუარ-ცუმისა და აღდგომისა? — არამედ გულისჴმა-ყავ. ვითარმედ ანგელოზთა ესე ოდენ თჳს-ეყვის, რაჲთა აუწყონ კაცთა ლოცვათა მათთა აღწევნაჲ ღმრთისა მიმართ, ხოლო ქადაგებად არა ჴელ-ჰყოფენ, რაჲთა არა ეშმაკმანცა ოდესმე...