მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

Acts 10:32

31. And said, Cornelius, thy prayer is heard, and thine alms are had in remembrance in the sight of God.32. Send therefore to Joppa, and call hither Simon, whose surname is Peter; he is lodged in the house of one Simon a tanner by the sea side: who, when he cometh, shall speak unto thee.33. Immediately therefore I sent to thee; and thou hast well done that thou art come. Now therefore are we all here present before God, to hear all things that are commanded thee of God.
Acts თავი 10
32. Send therefore to Joppa, and call hither Simon, whose surname is Peter; he is lodged in the house of one Simon a tanner by the sea side: who, when he cometh, shall speak unto thee.
თავი ი̂ე. ჩუენებისათჳს პეტრესსა და კორნილიოჲსსა, და ნათლის-ღებისათჳს კორნილიოჲსსა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
ჰრქუა მას კორნილიოს: მეოთხით დღითგან ვიდრე აქა ჟამადმდე ვიყავ მარხული. და მეცხრესა ჟამსა, ვილოცევდ რაჲ სახლსა შინა ჩემსა, და აჰა ესერა დადგა კაცი წინაშე ჩემსა სამოსლითა ბრწყინვალითა და მრქუა მე: კორნილიე, შეისმნეს ლოცვანი შენნი და ქველის საქმენი შენნი მოიჴსენნეს წინაშე ღმრთისა. აწ მიავლინე შენ იოპედ და მოუწოდე სიმონს, რომელსა ჰრქჳან პეტრე: ამას ვანი დაუც სახლსა სიმონის ვისმე მეპრატაკისასა ზღჳს კიდით კერძო, რომელი მოვიდეს და გეტყოდის შენ. და მუნთქუესვე წარმოვავლინენ შენდა, და შენ კეთილად ჰყავ, რამეთუ მოხუედ. აწ ესერა ჩუენ ყოველნი მოსრულ ვართ წინაშე ღმრთისა სმენად ყოვლისა ბრძანებულისა შენდა უფლისა მიერ (10,30-33).:

კაცი ვინმე იყო კესარიას შინა, სახელით კორნილიოს, ასისთავი, ტომისაგან, რომელსა ჰრქჳან იტალიკე, კეთილად-მსახური და მოშიში უფლისაჲ ყოვლითურთ სახლეულით თჳსით; იქმოდა ქველის-საქმესა მრავალსა ერსა მას შორის და ევედრებოდა ღმერთსა მარადის (10,1-2).

თარგმანი: კესარიასა იტყჳს პალესტინისასა, რომელი-იგი იყო პირველ გოდოლ სტრატონიკისა და ნაწილ ფილისტიმელთა, ხოლო უკუანაჲს კნელ აღეშენა ქალაქად ჰრომთა მიერ და სახელ-ედვა სეხნად კეისრისა კესარიაჲ.

ამას შინა იყო დასაბამი იგი წარმართთა სარწმუნოებისაჲ კორნილიოს; რამეთუ ორნივე ესე — საჭურისი და კორნილიე —მთავართაგანნი იყვნეს, და დასაბამ წარმართთა სარწმუნოებისა იქმნნეს, ხოლო არა პატივისათჳს მთავრობისა ღირს იქმნნეს საღმრთოსა მადლსა, არამედ ღმრთისმოშიშებისათჳს, რამეთუ მაშინ უსაკჳრველეს არს სათნოებაჲ, რაჟამს სოფლიოთა პატივთა და სიმდიდრეთაგანი ვერარაჲ იქმნეს დამაყენებელ მისსა. ესე ესმოდედ მთავართა და ნურა რას მიზეზ-ჰყოფენ სიბოროტისა. რამეთუ აჰა კორნილიოს სიმდიდრითა ღმრთისმოშიშებისაჲთა არა ხოლო თავი თჳსი, არამედ სახლეულად მისსა წოდებულნიცა იგი ასნი მჴედარნი, რომელთა მთავარ იყო, ზედა-დგომითა თჳსითა სათნო...

სრულად ნახვა

დამოწმებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის