...ოწეულთაჲ ფრიადი იყო ჩემი უფროს ყოველთა, რაოდენი იყვნეს უწინარეს ჩემსა იერუსალიმს“** (), „შევკრიბე მე ოქროცა და ვეცხლიცა უფროს მეფეთა და სოფელთა, და ვყვენ ჩემდა შემასხმელნი მამანი და დედანი საშუებელად ძეთა თანა კაცთასა, და ვყვენ ჩემდა მწდენი მამანი და დედანი“ ()1. რამეთუ არავინ ყოფილა ასე ფუფუნებაში მცხოვრები, არავინ — ასე დიდებული, არავინ — ასე ბრძენი, არავინ — ასე მმართველი, არავინ — ისე, რომ ყველაფერი თავისი სურვილისამებრ წარმატებით განხორციელებული ეხილა. მაშ, რა? არაფერი ისარგებლა მათგან; არამედ რას ამბობს ამ ყველაფრის შემდეგ? „ამაოება ამაოთა, - თქუა ეკლესიასტე, - ამაოება ამაოთა, ყოველივე ამაო“ () — და არა უბრალოდ ამაოება, არამედ მეტისმეტად. ვერწმუნოთ მას, გევედრებით, ვინც გამოცდილებით მოვიდა; ვერწმუნოთ მას და მოვეჭიდოთ ისეთ საქმეებს, სადაც აღარ არის ამაოე...
Ecclesiastes 2:8
7. I got me servants and maidens, and had servants born in my house; also I had great possessions of great and small cattle above all that were in Jerusalem before me:8. I gathered me also silver and gold, and the peculiar treasure of kings and of the provinces: I gat me men singers and women singers, and the delights of the sons of men, as musical instruments, and that of all sorts.9. So I was great, and increased more than all that were before me in Jerusalem: also my wisdom remained with me.
Ecclesiastes თავი 2