თარგმანი: კეთილად შემოიღო სახე ესე კაცობრივი, რაჲთა ამიერ გულისჴმა-გჳყოს, ვითარმედ, ვითარცა-იგი ჴორციელი მამაჲ ამისთჳს აყენებს შვილსა ფლობად მონაგებისა მის, მისთჳს შეკრებულისა, რამეთუ ჯერეთ ჩჩჳლ არს და ნაკლულევან ცნობითა განგებად სიმდიდრისა (ამისთჳს ზედამდგომელნი და განმგენი დაუდგინნის, რაჲთა აღზარდონ და განსწავლონ მოსლვად იგი ჰასაკსა და სრულებასა მამისა თჳსისასა), ეგრეთვე, არა თუ სხჳსა რაჲსათჳსმე, არამედ სიჩჩოებისათჳს ჩუენისა გუაყენებდა ღმერთი დასაბამსავე არა-მოცემად ჩუენთჳს განმზადებულსა ამას სრულებასა მადლისასა, რამეთუ ვერ კმა-ვიყვენით ჯეროვნად შემწყნარებელ ყოფად ამისსა, უსრულობისათჳს ჩჩჳლთა და უწურთელთა გონებათა ჩუენთაჲსა; ამისთჳს ზედამდგომელად და მზრდელად მოგუცა შჯული, რაჲთა წინა-განსწავლოს გონებაჲ ჩუენი ჯეროვნად შემწყნარებელ ყოფად სრულებასა მადლისასა.
Galatians 4:1
...რადგან შეიძლება შვილებიც იყვნენ, რომლებიც არ უყვართ; მაგრამ შენ ასეთი არა ხარ, ამბობს, და არც უბრალოდ შვილს გიწოდებ, არამედ საყვარელ შვილს. რადგან გალატელებსაც შვილებად უხმობს, მაგრამ მაინც მათ გამო სტკივა, როცა ამბობს: „შვილნო ჩემნო, რომელთათჳს კუალად მელმის“ (). განსაკუთრებით კი, როცა საყვარელს უწოდებს, დიდ სათნოებას უმოწმებს მას. როგორ? რადგან როცა სიყვარული ბუნებისაგან არ არის, ის სათნოებიდან არის. ამრიგად, ჩვენგან შობილნი ჩვენთვის საყვარელნი არიან არა მხოლოდ სათნოების გამო, არამედ ბუნების აუცილებლობის გამოც; ხოლო ისინი, ვინც რწმენით არიან საყვარელნი, სხვა არაფრის გამო არიან ასეთნი, თუ არა სათნოების გამო; რადგან სხვაგვარად საიდან? და მით უმეტეს პავლესთან, რომელიც არაფერს აკეთებდა მიკერძოებით. სხვაგვარადაც, სიტყვებით „საყვარელ შვილს“, აჩვენებს, რომ მასთან არ მისულა არა იმიტომ, რომ მასზე განრისხებული იყო, უგულებელყოფდა მას ან ჰკიცხავდა....