აჰა, დღეს აღვასრულებთ ჩვენს აღთქმას, ჩვეულ სწავლებას შემოგთავაზებთ და წინათ ნათქვამს იმას შევუერთებთ, რაზეც ახლა უნდა ვილაპარაკოთ. თქვენ იცით, რომ ერთხელ და მეორედ ვეცადეთ და ვისურვეთ ამის გაკეთება, მაგრამ ჩვენს ძმებზე მზრუნველობამ ჩვენი ენა მათი შეგონებისკენ მიიზიდა. ხან უძლურ ძმებს ვარწმუნებდით, რომლებიც ჩვეულებას მისდევდნენ და ამ სულიერ კრებას შორდებოდნენ, რითაც წმიდა დღესასწაულზე ჩვენს სიხარულს არღვევდნენ; მათ მტკიცედ ვურჩევდით და ვაგონებდით, რომ ქრისტეს სამწყსოს არ განეშორებოდნენ, ამ სულიერი ეზოს გარეთ არ ეხეტიალათ და ჩვენთან მხოლოდ სახელითა და წოდებით არ შეერთებოდნენ, ფაქტობრივად კი იუდეველებს მისდევდნენ, რომლებიც ბნელში სანთლის შუქთან სხედან, მაშინ, როცა სიმართლის მზე უკვე ამობრწყინდა. ხან კი აქ მოსულთ, მაგრამ ჯერ კიდევ განუნათლებელთ, ვაგონებდით, რომ სულიერ შეგონებას გაჰყოლოდნენ და, ძილსა და სიზარმაცეს მოიშორებდნენ, მხურვალე განწყობითა და ბეჯითი მოშურნეობით სამეფო ნიჭის მისაღებად მოემზადებინათ და ისწრაფოდნენ მისკენ, ვინც ცოდვათა მიტევებას მოგვანიჭებს და უთვალავ სიკეთეთ უხვად მოგვმადლებს. რადგან პასექის დღესასწაულთან...
Genesis 2:6
5. And every plant of the field before it was in the earth, and every herb of the field before it grew: for the LORD God had not caused it to rain upon the earth, and there was not a man to till the ground.6. But there went up a mist from the earth, and watered the whole face of the ground.7. And the LORD God formed man of the dust of the ground, and breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul.
Genesis თავი 2