შენიშნე ისიც, როგორ ბრწყინავდა მართლის სათნოება თვით გამოცდებში უფრო და უფრო მეტად, რადგან ღმერთი ყველა შემთხვევაში ავლენდა მას. როგორც ადრე, ეგვიპტეში მისული მწირი, არავისთვის ცნობილი და უნაცნობო, მართალი მოულოდნელად დიდი პატივით დაბრუნდა იქიდან, — ასევე ახლაც, გერარაში დასახლებული, ჯერ თავად აკეთებს იმას, რაც მასზეა დამოკიდებული, შემდეგ კი ისეთ დიდ შეწევნას იღებს ღვთისგან, რომ მეფეც და ყველა იქაური მცხოვრებიც სრული მოშურნეობით ემსახურება მართალს. „და თქუა, — ამბობს წერილი, — აბრაჰამ სარრასთჳს, ცოლისა თჳსისა, ვითარმედ: დაჲ ჩემი არს. შეეშინა სიტყუად, ვითარმედ: ცოლი ჩემი არს, ნუუკუე მოკლან იგი კაცთა მის ქალაქისათა, მისთჳს" (). შეხედე, რა მძიმე გრძნობები აღელვებდა მართლის სულს და რა შიშმა შეიპყრო იგი. წინანდელმა, თუმცა ძალიან ძლიერმა, ცოლის დაკარგვის შიშმა ახლა სიკვდილის შიშს დაუთმო ადგილი. და რომ სიკვდილისთვის თავი აერიდებინა, საკუთარი თვალებით უნდა ენახა, როგორ ჩაუვარდა თანამეცხედრე მეფეს ხელში. ეს კი რა აუტანელია, იციან ცოლიანებმა. ამიტომაც ბრძენმა თქვა: „რამეთუ სავსე არს შურითა და...
Genesis 20:2
1. And Abraham journeyed from thence toward the south country, and dwelled between Kadesh and Shur, and sojourned in Gerar.2. And Abraham said of Sarah his wife, She is my sister: and Abimelech king of Gerar sent, and took Sarah.3. But God came to Abimelech in a dream by night, and said to him, Behold, thou art but a dead man, for the woman which thou hast taken; for she is a man's wife.
Genesis თავი 20