Genesis 21:1

1. აბრაამის მწირობა და სათნოება განსაცდელში

მიხარია, როცა ვხედავ, რომ თქვენ მოსასმენად იკრიბებით და დიდი სიამოვნებით იღებთ ჩვენს შეგონებას. ამიტომაც მეც ყოველდღე მეტი მოშურნეობით ვცდილობ ჩემი ღარიბი და უბრალო ტრაპეზი შემოგთავაზოთ. თქვენი გულმოდგინე მოშურნეობა ტრაპეზის სიღარიბეს ფარავს და მცირედს დიდის სახეს ანიჭებს. მსგავსი რამ შეიძლება ხორციელ საჭმელშიც დაინახო. ვინც უკვე გაძღომილ სტუმრებს იღებს, თუნდაც უხვი სანოვაგე შესთავაზოს, სტუმრების სიძღომე მოწვევის ფასს ამცირებს, ისე, რომ დიდიც ხშირად უღირსად ჩანს, რადგან სტუმრები უსიამოვნოდ უახლოვდებიან საჭმელს. პირიქით, ვინც მშიერებს იღებს, ძლიერი სურვილის მქონეთ, თუნდაც ღარიბი ტრაპეზი შესთავაზოს, იგი დიდად ეჩვენებათ, რადგან მოწვეულნი დიდი სიამოვნებით გემოვნობენ შეთავაზებულს. ზუსტად ასევე ჩვენც, თქვენი სულიერი შიმშილის მცოდნენი, არ ვყოყმანობთ მუდმივად, საყვარელნო, შემოგთავაზოთ ჩვენი ტრაპეზი, თუმცა მარტივი და ღარიბია. ასევე ბრძენმა თქვა: „შჯობს სტუმრობაჲ მხლითა სიყუარულითა და მადლობითა, ვიდრე ზუარაკთა ბაგათაგან დაკლულთა მტერობით" (იგავ 15:17),...

...მოეჩვენა. მაშინ ღმერთმა, რომელსაც მართლის ნუგეშისცემა სურდა, უთხრა: შეისმინე სარრას, ცოლისა შენისა, და ისე მოიქეცი, როგორც იგი გეუბნება, „ნუ ფიცხელ გიჩნს წინაშე შენსა ყრმისა მაგისთჳს და მჴევლისა... რამეთუ ისაკისგან გეწოდოს შენ ნათესავად", ისმაელსაც კი „ნათესავად დიდად ვყო, რამეთუ თესლი შენი არს" (დაბ 21:12,13). ღვთის მთელი აღთქმა და ხარება იმაში მდგომარეობდა, რომ ისაკის შთამომავლობა დიდ ხალხად გამრავლდებოდა. ამ იმედებით გამოზრდილი, მართალი თავისი ასპარეზის დასასრულს უახლოვდებოდა, თითქოს უკვე მიეღო საზღაური ესოდენ დიდი და განუწყვეტელი მწუხარებისა და განსაცდელებისთვის, თითქოს ბოლოს უკვე მშვიდობას მიეღწია; თვალწინ ხედავდა მემკვიდრეს, რომელსაც უნდა მემკვიდრეობა მიეღო. ამგვარად, ვამბობ, მშვიდობით ცხოვრობდა მართალი, უდიდესი ნუგეშის ნაყოფს იგემებდა. მაგრამ ფარული ზრახვების მცოდნემ, რომელსაც სურდა ჩვენთვის მართლის მთელი სათნოება და ის დიდი სიყვარული ეჩვენებინა, რომელიც ღვთისადმი ჰქონდა, — ესოდენ დიდი აღთქმების შემდეგ, განსაკუთრებით უახლესი, ცოტა ხნის წინ მიცემული აღთქმის შემდეგ, რომელიც ჯერ კიდევ ახალ ხსოვნაში იყო, — როცა ისაკი უკვე სრულ ასაკში შევიდა და სიჭაბუკის ყვავილობაში იმყოფებოდა, და მამის სიყვარული მისადმი, შესამჩნევად, სულ უფრო ძლი...

...ეს „ფიცხელ", ანუ მძიმე, უსიამოვნო და აუტანელი ეჩვენებოდა). ამიტომ უფალი, მისთვის დამახასიათებელი კაცთმოყვარეობით, მათი ერთსულოვნების კავშირის განმტკიცებას რომ ისურვებდა, ეუბნება აბრაჰამს: „ნუ ფიცხელ გიჩნს წინაშე შენსა ყრმისა მაგისთჳს და მჴევლისა, ყოველივე, რაჲცა გრქუას შენ სარრა, ისმინე ჴმისა მისისაჲ" (დაბ 21:12). ნუ მიიღებთ მწუხარებით მის სიტყვებს, ამბობს, არამედ ყველაფერში, რასაც სარრა გეტყვით, ისმინეთ მისი.

2. აბრაჰამის მორჩილება და ღვთის განგება აგარის მიმართ (21:12-20)

ყველაფერი, რასაც ახლა სარრა გეუბნება ისმაელისა და აგარის შესახებ, მიიღე და დაუჯერე მის სიტყვებს, ამბობს ღმერთი. ნუ შეურაცხყოფ იმას, ვინც მთელი თანაცხოვრების განმავლობაში ასეთ დიდ სიყვარულს იჩენდა შენ მიმართ, ვინც არა ერთხელ, არამედ ორჯერ, შენი სიკვდილისგან გადასარჩენად, საკუთარ თავს სწირავდა შენი გადასარჩენად და შენთვის ასეთი დიდი დიდების მიზეზი გახდა: ჯერ ერთი, იმის გამო, რომ ეგვიპტიდან ასეთი სიმდიდრით გამოხვედი; შემდეგ კი იმისა, რომ აბიმელიქისგან ასეთი პატივი მიიღე. მაშ, ნუ მიუშვებ საკუთარ თავს, მისი სიტყვების საწინააღმდეგოდ რამე მოიმოქმედო. სხვანაირადაც არ იქნება შემდგომში. „რამეთუ ისაკისგან, მისგან შობილისგან, გეწოდოს შენ ნათესავად" (...