შეხედე, რა განგება ღვთისა! რასაც გუშინ ვამბობდი, ახლაც იმას ვიტყვი: როცა ყოვლისმპყრობელს სურს ჩვენდამი თავისი მზრუნველობის გამოჩენა, ჩვენს მტრებსაც კი ცხვრებზე მშვიდებს ხდის. შენიშნე, რა ცვლილება გამოავლინა ესავმა. „მირბიოდა, — ნათქვამია, — შემთხუევად მისა, მოეხჳა და ამბორს-უყო; და ტიროდეს ორნივე". ბოლოს, მართალმა თავისუფლად ამოისუნთქა, შიში მოიშორა და, შეშფოთებისგან განთავისუფლებულმა, გამბედაობა მოიკრიბა. „და მიხედა და იხილნა ცოლნი მისნი და ყრმანი და ჰრქუა: რაჲ გეყვიან ესენი?" (). ძმის მრავალრიცხოვანი ოჯახი რომ იხილა, გაოცდა და გაკვირვებული შეკითხვა დასვა. რა მიუგო მართალმა? „ყრმანი ესე, — ამბობს, — რომელ მე შემიწყალა ღმერთმან, მონაჲ შენი" (). შეხედე, რარიგ დიდი ძალა ჰქონდა მის სიმშვიდესა და როგორ თავმდაბლობით, თვით სიტყვებშიც, ძმის რისხვას ამშვიდებდა. „და მოეახლნეს მჴევალნი და ყრმანი მათნი და თაყუანის-სცეს; და ლია და რაქელ... და ჰრქუა ესავ: შენი არსა ყოველნი ესე ბანაკები, რომელ შემემთხჳა? და მან მიუგო მას: რათა პოვოს მადლი...
Genesis 33:5
4. And Esau ran to meet him, and embraced him, and fell on his neck, and kissed him: and they wept.5. And he lifted up his eyes, and saw the women and the children; and said, Who are those with thee? And he said, The children which God hath graciously given thy servant.6. Then the handmaidens came near, they and their children, and they bowed themselves.
Genesis თავი 33