მაგრამ ყურადღება მიაქციე აქაც მართლის მიმართ ღვთის გამოუთქმელ მზრუნველობას. რადგან ხედავდა, რომ ძეების საქციელის გამო აქ დარჩენის ეშინია, „ჰრქუა ღმერთმან იაკობს: აღდეგ და აღვედ შენ ბეთელდ და დაემკჳდრე მუნ" (). შენ აქაურ მცხოვრებთა გეშინია; გადი აქედან და ბეთელში იცხოვრე, „და აღუშენე მუნ საკურთხეველი ღმერთსა, რომელი გეჩუენა შენ, ოდეს-იგი ივლტოდე შენ პირისაგან ესავისა, ძმისა შენისა. და ჰრქუა იაკობ სახლსა თჳსსა და ყოველთა მისთანათა: აღიხილენით ღმერთნი ეგე უცხოთესლთანი... რომელ არიან თქუენ შორის, და განწმიდენით და შეიცვალეთ სამოსლები თქუენი. და აღდეგით და აღვიდეთ ბეთელდ და უქმნეთ მუნ საკურთხეველი ღმერთსა, რომელმან შეისმინა ჩემი ყოველსა შინა ჭირსა ჩემსა, რომელი იყო ჩემ თანა და მიჴსნა მე გზასა ზედა, რომელსა ვიდოდე" (დაბ 35:1–3). შენიშნე მართლის მორჩილებაც და ღვთისმოსაობაც. როგორც კი მოისმინა: „აღვედ ბეთელდ, აღუშენე საკურთხეველი", მაშინვე ყველა თანაშინელი მოიხმო და უთხრა: „აღიხილენით ღმერთნი". რომელი ღმერთები, იკითხავს ვინმე? ხომ არასდროს ჩანდა, რომ მას რაიმე კერპები ჰქონოდა:...
Genesis 35:1
1. And God said unto Jacob, Arise, go up to Bethel, and dwell there: and make there an altar unto God, that appeared unto thee when thou fleddest from the face of Esau thy brother.2. Then Jacob said unto his household, and to all that were with him, Put away the strange gods that are among you, and be clean, and change your garments:
Genesis თავი 35