აი, დღესაც, წაკითხულის მომდევნო ნაწილს რომ მივმართეთ, აქედან შემოგთავაზებთ სწავლებასა და ნეტარი მოსეს წიგნებიდან, უფრო სწორად, სულიწმიდის სიტყვებიდან, რომლებიც ღვთის მადლმა მისი პირით გვამცნო, ჩვეულ საუბარს გავმართავთ. მაგრამ რათა ჩვენი სიტყვა თქვენთვის ნათელი იყოს, აუცილებელია შეგახსენოთ, საყვარელნო, ის, რაც უკვე ითქვა და რაზეც სწავლება შევაჩერეთ, რათა ახლა იქიდან დაწყებულნი, ამგვარად წაკითხულის დასაწყისს მივწვდეთ. ასე რომ, თქვენ იცით, რომ აბელზე მსჯელობისას, როგორც თავად მოვლენებით, ისე იმით, თუ რა მსხვერპლი შესწირა თითოეულმა მათგანმა უფალს, ვაჩვენეთ, რომ ჩვენს ბუნებაში ჩადებულია იმის ცოდნა, რა უნდა ვაკეთოთ და რა არ უნდა ვაკეთოთ; რომ ყველას შემოქმედმა ჩვენ თავისუფალნი შეგვქმნა; რომ ის ყოველთვის ან გვსჯის, ან გვაგვირგვინებს ჩვენი განწყობის მიხედვით (სწორედ ამ განწყობის გამო ერთის მსხვერპლი უკუიქცა, ხოლო მეორის ძღვენი მიიღო); და რომ კაინი, შურით აღძრული, ძმის მოკვლას მიეშურა და ამ უკეთური საქმის შემდეგ, თუმცა ღმერთს სურდა მისგან ცოდვის აღიარება გამოეწვია, მან მაინც ეს მკურნალობის წამალი არ მიიღო, არამედ საძაგელ მკვლელობას ტყუილიც...
Genesis 4:16
15. And the LORD said unto him, Therefore whosoever slayeth Cain, vengeance shall be taken on him sevenfold. And the LORD set a mark upon Cain, lest any finding him should kill him.16. And Cain went out from the presence of the LORD, and dwelt in the land of Nod, on the east of Eden.17. And Cain knew his wife; and she conceived, and bare Enoch: and he builded a city, and called the name of the city, after the name of his son, Enoch.
Genesis თავი 4