უფრო გამჭრიახი მხოლოდ წაკითხვიდანვე გაიგებს ნათქვამს. მაგრამ, ვინაიდან ყველაზე უნდა ვიზრუნოთ, — რადგან სულიერი სწავლება განსხვავებას არ იცნობს, — აი, ეს სიტყვები უფრო ნათლად განგვიმარტავს და ამისთვის კვლავ გავიმეოროთ ისინი. „კაინ, — ნათქვამია, — მოართუა ნაყოფთაგან ქუეყანისათა მსხუერპლი უფალსა"; შემდეგ, აბელზეც რომ გვეუწყა, საღვთო წერილი ამბობს, რომ მანაც მსხვერპლი მიიტანა თავისი, მწყემსური საქმიანობიდან: „მოართუა მან-ცა პირმშოთაგან ცხოვართა მისთასა და ცმელთაგან". შეხედე, როგორ გვიჩვენებს წერილი მის ღვთისმოყვარე განზრახვას: არა უბრალოდ ცხვრებიდან მოიტანა, არამედ „პირმშოთაგან", ესე იგი, ძვირფასთაგან, რჩეულთაგან; და ამ პირმშოთაგან ყველაზე ძვირფასი: „და ცმელთაგან", ნათქვამია, ესე იგი, ყველაზე საუკეთესოთაგან, საუკეთესო. კაინზე არაფერ ასეთს წერილი არ შენიშნავს, მხოლოდ იმას ამბობს, რომ მან „ნაყოფთაგან ქუეყანისათა მსხუერპლი" მოიტანა, ესე იგი, რაც მოხვდა, არანაირი მოშურნეობისა და შერჩევის გარეშე. კვლავ ვამბობ და ვიტყვი: ღმერთი ჩვენს შესაწირავებს არა იმიტომ იღებს, რომ მათ საჭიროებს, არამედ იმიტომ, რომ სურს, მათ...
Genesis 4:5
4. And Abel, he also brought of the firstlings of his flock and of the fat thereof. And the LORD had respect unto Abel and to his offering:5. But unto Cain and to his offering he had not respect. And Cain was very wroth, and his countenance fell.6. And the LORD said unto Cain, Why art thou wroth? and why is thy countenance fallen?
Genesis თავი 4