ამის მსმენელი, საყვარელო, ნუ ადანაშაულებ მართალს სულმოკლეობაში, არამედ უკეთ იმას მიაგე, რომ ასეთ ჭირთა შორის მამაცად და სულგრძელად იტანდა საპყრობილეში ყოფნას. თუმცა საპყრობილის მეთაურისგან ხშირად ხელმწიფებას იღებდა, მაინც მძიმე იყო მისთვის პატიმრობა და დაცემულ და უწმინდურ ადამიანებთან ერთად ყოფნა. შენიშნე მისი სიბრძნისმოყვარე სული იმაშიც, როგორ იტანდა ყოველივეს სულის სიმტკიცით, ყოველივეში ღრმა თავმდაბლობას ავლენდა. „და ყავ ჩემ ზედა წყალობაჲ", — ამბობს, — „და მოიჴსენე ჩემთჳს წინაშე ფარაოჲსა და განმიყვანოს მე საპყრობილისა ამისგან". აქ ყურადღება მიაქციე, რომ იმ ბოროტმზრახველ მეძავზე არაფერს ამბობს, ბატონსაც არ ადანაშაულებს, ძმების არაადამიანობასაც არ ახსენებს; არამედ, ყოველივე ამას ფარავს, ამბობს: გამიხსენე და ეცადე, რომ ამ საპყრობილიდან გამომიყვანონ. „რამეთუ პარვით წარმომიპარეს მე ქუეყანით ებრაელთაჲთ. და აქა-ცა არარაჲ ვქმენ ბოროტი და შემომაგდეს მე სახლსა ამას ჯურღმულისასა". ნუ დავტოვებთ ამას ყურადღების მიღმა, არამედ დავფიქრდეთ მისი სულის სიბრძნისმოყვარეობაზე, — იმაზე, რომ ასეთი შემთხვევა რომ ეპოვა და იცოდა, რომ მწდეს,...
Genesis 40:22
21. And he restored the chief butler unto his butlership again; and he gave the cup into Pharaoh's hand:22. But he hanged the chief baker: as Joseph had interpreted to them.23. Yet did not the chief butler remember Joseph, but forgat him.
Genesis თავი 40