რუბენი ასე იქცეოდა იმ ფიქრით, რომ ბენიამინის გარეშე მათ ეგვიპტეში ხელახლა მისვლა და საჭიროს შეძენა არ შეეძლოთ; მაგრამ მამა ვაჟს არ უშვებს და ეუბნება: „არა შთავიდეს ძე ჩემი თქუენ თანა". მიზეზსაც ამბობს, თითქოს შვილების წინაშე იმართლებს: „რამეთუ ძმაჲ მაგისი მოკუდა და ეგე მარტოჲ დაშთომილ არს და შეემთხჳოს რაჲმე სნეულებაჲ", როგორც სრულიად ყმაწვილს, „გზასა ზედა... და შთაავლინოთ სიბერე ჩემი მწუხარებით ჯოჯოხეთად" (). მისი ბავშვობის ასაკის გამო მეშინია, ამბობს; შიშობს, ეს ნუგეშიც არ წამართვას და მწუხარებით არ დავასრულო სიცოცხლე. ხოლო, სანამ ის ჩემთან რჩება, თუნდაც მცირე ნუგეში მაინც მაქვს; მისი თანაყოფნა მისი ძმის გამო ჩემს მწუხარებას უმსუბუქებს. ამრიგად, ბენიამინისადმი სიყვარული მამას ვაჟის გაშვების ნებას არ აძლევს. ამასობაში შიმშილი კიდევ უფრო გაძლიერდა და საჭმელი აკლდათ. მამა ეუბნება: კვლავ წადით და მცირედი საჭმელი მოიტანეთ. „ჰრქუა მას იუდა: წამებით მიწამებდა ჩუენ კაცი იგი, უფალი ქუეყანისა მის, და თქუა: ვერ იხილოთ პირი ჩემი, უკუეთუ არა ძმაჲ იგი თქუენი უმრწემესი იყოს თქუენ თანა....
Genesis 42:38
37. And Reuben spake unto his father, saying, Slay my two sons, if I bring him not to thee: deliver him into my hand, and I will bring him to thee again.38. And he said, My son shall not go down with you; for his brother is dead, and he is left alone: if mischief befall him by the way in the which ye go, then shall ye bring down my gray hairs with sorrow to the grave.
Genesis თავი 42