შეხედე, როგორ მოათვინიერა უბედურებამ მათი სული და თავმდაბლები გახადა. „ხოლო მან ჰრქუა მათ: შენდობა იყავნ თქუენდა. ნუ გეშინინ, ღმერთმან თქუენმან და ღმერთმან მამათა თქუენთამან გცა საფასე ჭურჭელთა თქუენთა. ხოლო მე ვეცხლი თქუენი გამოცდილი მომიღებიეს" (). ნუ გეშინიათ, ეუბნება, და ნუ ღელავთ ამის გამო. არავინ დაგბრალებთ ამ საქმეს. ვერცხლი ჩვენ ისედაც უხვად გვაქვს. ხოლო ისიც ღვთის საქმედ ჩათვალეთ, რომ თქვენს ძაძებში საფასე აღმოჩნდა. ეს რომ თქვა, „გამოგუარა მათ სჳმეონ და შეიყუანნა იგინი შინაგან... და მოართუა წყალი დაბანად ფერჴთა მათთა და სცა საზრდელი ვირთა მათთა" (დაბ 43:23–24). აი, როგორ ხელს უწყობდა მამის ლოცვა ყოველივეში; და როგორც ის ილოცებოდა მათთვის, როცა ამბობდა: „ღმერთმან ჩემმან მოგეცინ თქუენ მადლი", ასეც მოხდა. სახლის ეზოსმოძღვარი, იოსების მოსვლამდეც, სრულ კეთილგანწყობას უჩენდა. „მზა-ყუეს ძღუენი" იოსებისთვის და, როცა ის მოვიდა, „შეართუეს... და თაყუანი-სცეს მას... ქუეყანასა ზედა" (დაბ 43:25–26). კვლავ ეკითხება: „ვითარ-რაჲ ცოცხლებით იყუენით?... ცოცხლებით არს-ა მამაჲ...
Genesis 43:23
22. And other money have we brought down in our hands to buy food: we cannot tell who put our money in our sacks.23. And he said, Peace be to you, fear not: your God, and the God of your father, hath given you treasure in your sacks: I had your money. And he brought Simeon out unto them.24. And the man brought the men into Joseph's house, and gave them water, and they washed their feet; and he gave their asses provender.
Genesis თავი 43