შეხედე აქაც, რა მოწყალებაა საღვთო წერილისა! "მოეჴსენა, — ამბობს, — ღმერთსა". მოდით, საყვარელნო, ეს სიტყვები ღვთისშვენიერად გავიგოთ და არა იმ უხეში აზრით, რომლის მიხედვითაც ჩვენი უძლური ბუნება ჩვეულად ხვდება. ეს გამოთქმა — "მოეჴსენა" — ღვთის გამოუთქმელი არსების მიმართ უღირსია, მაგრამ ჩვენი უძლურების გათვალისწინებით შესაფერისად არის ნახმარი. "მოეჴსენა, — ამბობს, — ღმერთსა ნოესი". ზემოთ წერილმა, როგორც უკვე განვუმარტეთ, საყვარელნო, გვითხრა, რომ ორმოცი დღისა და ამდენივე ღამის განმავლობაში წვიმდა, ასერგასისი დღის განმავლობაში კი წყალი, რომელიც მთებზე თხუთმეტი წყრთით ამაღლდა, ერთსა და იმავე სიმაღლეზე იდგა და რომ ამ დროს მართალი კიდობანში იმყოფებოდა, სუფთა ჰაერით სუნთქვასაც ვერ ახერხებდა, რადგან მასთან ერთად ყველა უტყვი ცხოველიც იყო. ამიტომაც ამბობს ახლა: "მოეჴსენა ღმერთსა ნოესი". რას ნიშნავს "მოეჴსენა"? შეიწყალა, ანუ ღმერთმა მართალი, რომელიც კიდობანში ცხოვრობდა; შეიბრალა იგი, როცა ესოდენ მწუხარე და ძნელ მდგომარეობაში იყო და არ იცოდა, რით დამთავრდებოდა მისი უბედურებანი. მართლაც, დაფიქრდი, რა ზრახვები აღელვებდა...
Genesis 8:1
1. And God remembered Noah, and every living thing, and all the cattle that was with him in the ark: and God made a wind to pass over the earth, and the waters asswaged;2. The fountains also of the deep and the windows of heaven were stopped, and the rain from heaven was restrained;
Genesis თავი 8