...ეირტყენ, ვითარცა მამაკაცმან წელნი შენი“** (). იუდეველებსაც ამას საყვედურობს, როცა ამბობს: „რაჲ პოვეს მამათა თქუენთა ჩემ თანა შეცოდებაჲ?“ () და „მთავართა თქუენთა იუსჯულოეს ჩემდამო“ (). ამას კი იმიტომ აკეთებს, რომ უფრო მძიმე განაჩენი კი არ გამოიტანოს, არამედ ისინი საკუთარი ცოდვების შეგრძნებასა და აღიარებაში შეიყვანოს და შემდეგ შენდობა მისცეს, რათა ასე დაინახონ მისი კეთილმოქმედების სიდიდე.
ამიტომაც ამბობს: „იტყოდვ შენ უსჯულოებათა შენთა პირველად“ (); არა იმისთვის, რომ მსჯავრი დაგედოს, არამედ: „რაჲთა განმართლდე“ (). სწორედ ამიტომ თვითონ არ ამბობს იმ ცოდვებს, არამედ შემცოდეს ამზადებს, რომ მან თქვას. რადგან მისი დასჯა რომ ნდომოდა, თვითონ დაადანაშაულებდა; ახლა კი, რადგან შეწყალება სურს, შემცოდეს უთმობს, რათა მან მადლიერების გვირგვინი მიიღოს და აღიარებით წყალობა...