ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესმა იესუს, რამეთუ განაძეს იგი გარე, პოვა იგი და ჰრქუა მას: შენ გრწამსა ძჱ ღმრთისაჲ? მიუგო მან და ჰრქუა: ვინ არს, უფალო, რაჲთა მრწმენეს მისი?“ (9,35-36).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: რომელთა ჭეშმარიტებისათჳს და ქრისტესთჳს ევნებოდის და იგინებოდიან, იგინი არიან, რომელთა პატივ-ეცემის, რამეთუ ვითარცა რომელმან ყოველივე დაუტევოს მისთჳს, მას უპოვნიეს ყოველივე, და ვითარცა რომელმან სული თჳსი მოიძულოს მისთჳს, მას შეუყუარებიეს იგი, ეგრეთვე რომელი იგინებოდის მისთჳს, მას უფროჲსად პატივ-ეცემის, ვითარცა კაცსა მას ბრმაყოფილსა ზედა იქმნა. რამეთუ განაძეს იგი ჰურიათა ტაძრისაგან, და პოვა იგი მეუფემან ტაძრისამან; განეყენა იგი შესაკრებელსა ბოროტსა და მიემთხჳა წყაროსა მას ცხორებისასა; იგინა ქრისტეს შეურაცხისმყოფელთა მიერ და პატივიცა მეუფისა მიერ ანგელოზთაჲსა, რამეთუ ესევითარნი არიან სასყიდელნი ჭეშმარიტებისანი. ეგრეთვე ჩუენ უკუეთუ აქა დაუტევნეთ საფასენი, ვჰპოვებთ მუნ კადნიერებასა; უკუეთუ აქა ვიჭირვოდით, ვჰპოვებთ მუნ განსუენებასა; უკუეთუ აქა ვიგინნეთ ღმრთისათჳს, პატივ-ვიცნეთ აქაცა და მუნცა, სასუფეველსა ცათასა, უკუნისამდე.
ხოლო ვითარცა განაძეს...