თ ა რ გ მ ა ნ ი: უმჴურვალეს იყო ესე უფროჲს დისა თჳსისა, რამეთუ არცა ერსა მას დაერიდა, არცა იჭუსა, რომელი აქუნდა მათ ქრისტესთჳს, რამეთუ რომელნიმე მტერთა მისთაგანნი იყვნეს უკეთურნი, რომელნიცა იტყოდეს, ვითარმედ: „არამცა ეძლოა ამას, რომელმან აღუხილნა თუალნი ბრმასა, ყოფად რაჲმე, რაჲთამცა ესეცა არა მოკუდა?“ არამედ მან ყოველივე კაცობრივი საქმჱ განიოტა და ერთსა ოდენ საქმესა ეძიებდა - პატივსა უფლისასა. და ჰრქუა მას: „უფალო, უკუეთუმცა აქა იყავ, არამცა მომკუდარ იყო ძმაჲ იგი ჩემი“ (11,32). ხოლო რაჲ არს, რომელ უფალმან მას არარაჲ ჰრქუა, ვითარ-იგი პირველ დასა მისსა? ამისთჳს, რამეთუ ერი ფრიად იყო მუნ, და არა ესევითართა სიტყუათა ჟამი იყო. არამედ იწყებს დამდაბლებად და კაცობრივისა ბუნებისა ჩუენებად, და დიდსა საქმესა არას უჩუენებდა, არამედ მუნ ენება მიყვანებად, რაჲ-თამცა მუნ უჩუენა ერთა მათ დიდი იგი სასწაული, რამეთუ არღა ფრიად ექმნა ესრეთ დიდი, რომლისაგან ფრიადი სარგებელი მიეცემოდა ერსა. ამისთჳსცა მრავალნი მიიყვანნა მუნ მოწამენი მის საქმისანი დამდაბლებითა თჳსითა, რამეთუ ამისთჳს იწყო ესრეთ კაცობრივთა...
John 11:32
31. The Jews then which were with her in the house, and comforted her, when they saw Mary, that she rose up hastily and went out, followed her, saying, She goeth unto the grave to weep there.32. Then when Mary was come where Jesus was, and saw him, she fell down at his feet, saying unto him, Lord, if thou hadst been here, my brother had not died.33. When Jesus therefore saw her weeping, and the Jews also weeping which came with her, he groaned in the spirit, and was troubled,
John თავი 11