თ ა რ გ მ ა ნ ი: აჰა ესერა მრავალგზის იტყჳს სიტყუასა ამას, რაჲ-თამცა დაამტკიცა ესე გონებათა შინა მათთა, რამეთუ ესე სწავლაჲ იყო უკუანაჲსკნელი ამის პირისათჳს, და დარწმუნებად აღდგომისათჳს და ცხორებისა მის საუკუნოჲსა. ამისთჳსცა აღდგომასა აჴსენებს და ცხორებასა საუკუნესა აღუთქუამს, რაჲთა უჩუენოს, ვითარმედ არა აწ არს ცხორებაჲ იგი, არამედ შემდგომად აღდგომისა ყოფად არს. ხოლო უკუეთუ ვინ თქუას, თუ: სადაჲთ საცნაურ არს ესე? ისმინენ ყოველთა წერილთაჲ, რამეთუ ყოველსავე ადგილსა წერილისა მიმართ მიავლენდა მათ და უბრძანებდა მათ მიერ ცნობად ჭეშმარიტებასა. ხოლო თქუა რაჲ, ვითარმედ: „ესე პური ცხორებასა მოსცემს სოფელსა“, ამით სიტყჳთა ენება, რაჲთამცა შურად მოიყვანნა იგინი, რაჲთა შეჰშურდეს მათ სხუათა იგი შესლვაჲ ცხორებასა და არა დაშთენ იგინი გარე.
ხოლო ზედაჲსზედა მოაჴსენებს მათ მანანაჲსათჳს, რაჲთამცა უჩუენა, თუ რაოდენი განყოფილებაჲ აქუს ნიჭსა ამას, მის მიერ მოცემულსა მანანაჲსა მისგან, და რაჲთამცა მოიყვანნა იგინი სარწმუნოებად. რამეთუ უკუეთუ შემძლებელ იქმნა ორმეოც წელ თჳნიერ მუშაკობისა და თესვისა ესრეთ...