მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

Mark 9:35

34. But they held their peace: for by the way they had disputed among themselves, who should be the greatest.35. And he sat down, and called the twelve, and saith unto them, If any man desire to be first, the same shall be last of all, and servant of all.36. And he took a child, and set him in the midst of them: and when he had taken him in his arms, he said unto them,
Mark თავი 9
35. And he sat down, and called the twelve, and saith unto them, If any man desire to be first, the same shall be last of all, and servant of all.
მარკოზის სახარების განმარტება თავი მეცხრე
ნეტარი თეოფილაქტე ბულგარელი

(თ. 9, მ. 1)

1. და ეტყოდა მათ: ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ არიან ვინმე აქა მდგომარეთაგანნი, რომელთა არა იხილონ გემოჲ სიკუდილისაჲ, ვიდრემდე იხილონ სასუფეველი ღმრთისაჲ, მომავალი ძალითა.

ესაუბრება რა საკუთარ დიდებაზე და სურს რა ასწავლოს, რომ იგი ტყულად არ ახსენებს მას, უფალი ამის შემდეგ ეუბნება: „არიან ვინმე აქა მდგომარეთაგანი“, ანუ პეტრე იაკობი, იაონე, რომლებიც არ მოკვდებიან, სანამ მე არ ვუჩვენებ მათ ჩემი ფერისცვალებით, თუ როგორი დიდებით მოვალ მეორედ მოსვლისაა. რამეთუ ფერისცვალება სხვა არაფერია, თუ არა წინასწარი უწყება მეორედ მოსვლისა. ასე გაბრწყინდება მაშინ თავად და ასე გაბრწყინდებიან მართლებიც.

(თ. 9, მ. 2-3)

2. და შემდგომად ექუსისა დღისა წარიყვანნა იესუ პეტრე და იაკობ და იოვანე და აღიყვანნა იგინი მთასა მაღალსა თჳსაგან მარტონი და იცვალა სხუად ხატად წინაშე მათსა. 3. და სამოსელი მისი იქმნა ბრწყინვალე და სპეტაკ, ვითარცა თოვლი, რომელ ყოველსავე მმურკნვალსა ქუეყანასა ზედა ვერ ჴელ-ეწიფების ეგრეთ განსპეტაკებად.

ლუკა მახარებელი ამბობს, რომ ეს იყო რვა დღის შემდეგ. თუმცაღა ის არ ეწინააღმდეგება მარკოზს, არამედ სავსებით ეთანხმება...

სრულად ნახვა
თავი ა̂. რაჲთა არა განიწვალებოდინ ურთიერთას დიდების მოყუარებისაგან და კაცობრივისა სიბრძნისა, რომელსა შინა იტყჳს საღმრთოჲსა სიბრძნისათჳს და საღმრთოთა მსახურთათჳს, და არა-განკითხვისათჳს მოძღუართაჲსა, და რაჲთა არა ვიყვნეთ განლაღებულ და ზუავ
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: რაჲთა ჩუენ მიერ ისწავოთ არა უფროჲს წერილისა მის ზრახვად, რაჲთა არა ერთიერთსა ზედა განჰლაღნეთ მოყუსისათჳს (4,6).:

...ედა განჰლაღნეთ მოყუსისათჳს (4,6).

თარგმანი: ესრეთ ეტყჳს, ვითარმედ: ვინაჲთგან ჩუენ უნდო და არარა ვართ, თავნი ქრისტეს მოციქულთანი, ამიერ უჴმს სწავლად, რაჲთა არა მზუაობარ იყვნენ მოძღუარნი თქუენნი, არამედ მარადის იჴსენებედ სიტყუასა მას წერილისასა: "რომელსა უნდეს თქუენ შორის დიდ ყოფაჲ, იყავნ იგი უკუანაჲსკნელ ყოველთა" (). ამიერ ისწავების, რაჲთა მოძღუარნი იგი კორინთელთანი არა მაღლოვოდიან უფროჲს მოძღუართა მათთა დიდთა მოციქულთა, არცა კუალად ერნი იგი მოყუასი მოყუსისა მწუნობარ იყვნენ; რამეთუ თჳთ სიტყუაჲცა ესე ესრეთ უსაკუთრეს არს: რაჲთა არა ერთიერთისათჳს განსივნეთ მოყუსისათჳს. კეთილად თქუა განსივებაჲ, რამეთუ, ვითარ-იგი განსივებული არა ჴორცითა მსუქან და განვსებულ, არამედ ბალღმითა ანუ ქარითა განბერილ იქმნების, ეგრეთვე ყოველი მზუაობარი და მოქადული, არა ჭეშმარიტითა სათნოებათა სიმდიდრითა აღვსებულ, არამედ წინააღმდგომითა სულითა საეშმაკოჲთა განბერილ არს.

მოციქულისაჲ: რამეთუ ვინ განგიკითხავს შენ, ანუ რაჲ გაქუს, რომელი არა მიგიღებიეს? (4,7).

თარგმანი: ესრეთ ეტყჳს, ვითარმედ: ვის განუკითხვან საქმენი შენნი, უკუეთუ ღირს ქებისა არიან? კაცთა ვიეთმე-ა? არამედ არა სრულ არს, არცა ყოვლად სამართალ ბჭობაჲ მათი. გარნა სთქუა სადმე, ვითარმედ: მართალ არს ბჭობაჲ მათი და...

სრულად ნახვა