თ ა რ გ მ ა ნ ი: ესე პირველისა მის უმეტესი დასასჯელი იყო, რამეთუ იონა ნინევად მივიდა, ხოლო დედოფალი იგი არა სოლომონისსა მიელოდა მისსა მისლვასა, არამედ იგი მოვიდა, დედაკაცი უცხოჲ და ესოდენ შორიელი, თჳნიერ შიშისა და თანანადებისა რაჲსმე, სურვილისათჳს ხოლო სიტყუათა სიბრძნისათა.
„და აჰა ესერა უდიდესი სოლომონისა არს აქა“. იგი კიდეთაგან ქუეყანისათა მოვიდაო, ხოლო მე არა თქუენ გაიძულე შორს წარსლვად, არამედ მე მოვედ თქუენდა და მოვჰლი ქალაქთა და სოფელთა. სოლომონ ხეთათჳს და მცენარეთა სიბრძნისმეტყუელებდა, რომელ-იგი მოსრულსა მას არას სარგებელ ეყოფოდეს, და მე მიგითხრობ საიდუმლოთა შესაძრწუნებელთა და წინაგიყოფ ცხორებასა სულთა თქუენთასა და წარწყმედისაგან განგაკრძალებ. ამისთჳს უკუე დიდ არს დასჯილებაჲ თქუენი, რომელ ამას ყოველსა ზედა არავე გრწმენა.
ესრეთ უკუე უჩუენა რაჲ ყოვლით კერძო, ვითარმედ შეუნდობელად ცოდეს, და ვითარმედ მიზეზი წარწყმედისა მათისაჲ მათგან არს და არა სხჳსა ვისგან, და გამოაცხადა დასჯილებაჲ მათი ნინეველთაგან და დედოფლისა მისგან და სხუათა მრავალთა სახეთაგან, ამიერითგან მოასწავებს მოწევნადსა მას მათ ზედა რისხვასა იგავით და იტყჳს: