თ ა რ გ მ ა ნ ი: ჭეშმარიტად სუროდა წინაჲსწარმეტყუელთა მათ და მამათმთავართა ხილვად მოსლვაჲ უფლისაჲ და სასწაულნი მისნი და სმენად ტკბილისა მის ჴმისა მისისა და საღმრთოთა მათ მოძღურებათა მისთა, არამედ მოციქულნი უმეტეს სანატრელ იქმნეს, რამეთუ მათ სარწმუნოებითა ხოლო იხილეს და ესმა, ხოლო ამათ ჴორციელითა თუალითა იხილეს და ჴელითმსახურებად ღირს იქმნეს სიკეთისა მისთჳს გონებათა მათთაჲსა.
ჰხედავა, ვითარ კუალადცა შეაერთებს ძუელსა მას ახალსა თანა და გამოაჩინებს, ვითარმედ არა ხოლო თუ მეცნიერ იყვნეს წინაჲსწარმეტყუელნი ყოფადთა მათ, არამედ ფრიადცა სუროდა ხილვად. ხოლო ვინაჲთგან ესრეთ ყოვლით კერძო ნეტარებისა ღირს-ყვნა მოციქულნი, მერმე ჰრქუა მათ: „ხოლო თქუენ ისმინეთ იგავი ესე მთესვარისაჲ“; და განუმარტებს ყოველსა მას ზემოთქუმულსა: მოსწრაფებისათჳს და დაჴსნილობისა, საჴმართმოყუარებისათჳს და უპოვრებისა, მოშიშებისათჳს და სიმჴნისა.
და მერმე უჩუენნა სათნოებისა იგი თითოსახენი საზომნი, რამეთუ კაცთმოყუარებისა თჳსისათჳს არა ერთი გზაჲ გჳჩუენა სათნოებისაჲ, არცა თქუა: უკუეთუ ასეული ნაყოფი არა გამოიღოთ, არა შეგიწყნარებ,...