თ ა რ გ მ ა ნ ი: რამეთუ ჴელმწიფებასა ქუეშე ჰრომთასა შესრულ იყვნეს და ხარკი ზედაედვა. ვინაჲთგან უკუე იხილეს ამისა პირველად, ვი-თარმედ კაცთა მათ, თევდა და იუდა, განდგომილებაჲ იზრახეს და ამის-თჳს მოიკლნეს, ენება უღმრთოთა მათ ქრისტესიცა ესევითარისა საქმისა იჭუსა შეგდებად. ამისთჳს მოწაფენი მათნი მჴედართა თანა ჰეროდესთა მიუვლინნეს (რამეთუ მათ ეწოდებოდა ჰეროდიან), რაჲთამცა ორკერ-ძო მახე დაურწყვეს: უკუეთუ მიცემაჲ თქუას ხარკისაჲ, მათ აბრალონ და თქუან, თუ: კაცთა თუალ-აღებ; უკუეთუ არამიცემაჲ თქუას, აქუნდენ მათ მჴედარნი ჰეროდესნი მოწამედ, და მისცენ იგი მთავარსა, ვითარცა განდგომილებისა მასწავლელი; ვითარცა ლუკა გუაუწყებს, ვითარმედ წინაშე ერისა ჰკითხესო, რაჲთა უმრავლესნი მოწამენი აქუნდენ. არამედ წინააღმდგომი შეემთხჳა და მრავალთა წინაშე ემხილა უგუნურებაჲ მათი.
„და ჰრქუეს მას: ვიცით, რამეთუ ჭეშმარიტ ხარო“. ჵ უშჯულონო, ვინაჲთგან იცით, ვითარმედ ჭეშმარიტ არს, ვითარ უწინარეს მცირედისა მაცთურად ხადოდეთ და გარდამაქცეველად ერისა და მოკლვად ისწრაფდით? ვაჲ თქუენდა, ორგულნო! ვინაჲთგან პირველ ამისსა ჰრქუეს...