თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვინაჲთგან ესმა ჴმაჲ იგი ზეცით მოსრული, რომელი იტყოდა: „ესე არს ძე ჩემი საყუარელი“, და ესმა იოვანესიცა იგი მისთჳს წამებაჲ, ვითარმედ: „აჰა ტარიგი ღმრთისაჲ, რომელმან აიხუნეს ცოდვანი სოფლისანი“, და სხუაჲ იგი მსგავსი ამისი, და მერმე იხილა იგი, ვითარ შეემშია, განცჳბრებულ იყო და ვერცა ამისი ეძლო დარწმუნებად, თუ კაცი არს ლიტონი, წამებისა მისთჳს, რომელი ასმიოდა მისთჳს ზეცით და იოვანესგან, ვერცა ამას დაამტკიცებდა, თუ ძე ღმრთისაჲ არს, რაჟამს-იგი ხედვიდა მას მშიერად. ამისთჳსცა, განკჳრვებულ რაჲ იყო მლევანისა მის საქმისათჳს, მოუჴდა მას და იჭუეულნი სიტყუანი წინაუყვნა, ვითარცა-იგი ოდესმე ადამს ჰრქუა სიტყუაჲ მოპოვნებული არაარსი, რაჲთა ცნას არსი იგი. ეგრეთვე აქა, ვინაჲთგან არა იცოდა ცხადად მიუწთომელი იგი განგებულებისა ქრისტეს საიდუმლოჲ და თუ ვინ არს, რომელსა ხედავს, მრავალღონეთა იწყო ბადეთა თხზვად, რომლითა ჰგონებდა დაფარულისა მის საიდუმლოჲსა ცნობად.
და ისმინეთ, ვითარი სიტყუაჲ წინაუყო: „უკუეთუ ძე ხარ ღმრთისაჲ, თქუ, რაჲთა ქვანი ესე პურ...